ولايت

قرآن

velayat — Sat, 15 Aug 2009 16:39:19 GMT

جهت حمایت از طرح ختم قرآن کریم می توانید کد بنر زیر را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهید

آقاي شجريان، شما خاك پاي كدام مردميد؟

velayat — Sun, 12 Jul 2009 08:24:38 GMT

كيهان / امير عاملي
يك حرف صوفيانه بگويم، اجازت است؟
اي نورديده صلح به از جنگ و داوري است
جناب آقاي محمدرضا شجريان استاد آواز، خوشنويسي، كلكسيونر و شايد خيلي هنرها كه بنده خبر ندارم.
ضمن احترام به هنر شما بعنوان يك هنرستا كه الحمدلله شهرستاني هستم و بدون سود جستن از هيچ ارگان و هيچ دولتي هنر را ستوده و هنرمندان در خدمت وطن را ستايش كرده ام.

بدون مقدمه در پاسخ به نامه و مصاحبه هاي حضرتعالي، مطالب ذيل را تذكر مي دهم و قضاوت را به عهده وجدان پاك مخاطب يعني مردم بزرگ ايران مي گذارم.

استاد عزيز! شما چرا همواره زخم مي زنيد در حالي كه رسالت هنرمند زخمه زدن است. با اينكه:
«اگر تو زخم زني به كه ديگران مرهم» جانا:
«قول دشمن مشنو در حق دوست»
مصاحبه با بيگانگان و ادعاي خاك پاي مردم ايران بودن قسم حضرت عباس و خود خروس است نه دم خروس! چرا شما دوست داريد همواره پز اپوزسيون بدهيد البته در جمهوري اسلامي كه مخالفت كردن جرم ندارد بلكه جايگاه و پايگاه آدم را آن طرف آب محكم مي كند. مگر با مردم بودن چه عيب و ايرادي دارد؟

مردمي كه به قول قيصر امين پور: «جلد كهنه شناسنامه هايشان درد مي كند» اين مردم هستند كه هنرمند را هنرمند مي كنند و به راستي «هنر مردمي باشد و راستي.»

چرا چهل ميليون مردم پاك را رها كنيم و به سي چهل نفر يا سيصد چهارصد نفر آشوبگر چراغ سبز نشان بدهيم؟ تا مگر انگليس و آمريكا اين پيشوايان حضرات مخملي برايمان پپسي باز كنند! امروز كه به كرم مردم و از مدد نفس مسيحايي اينها به شواليه اي مبدل شده ايد و در ناز و نعمت زندگي مي كنيد، به مردم پشت نكنيد براي خودتان بد است وگرنه مردم كه به شما و امثال شما نيازي ندارند.اين مردم كوچه و بازار بودند كه شما را به دوش گرفتند و ديگر پياده نيستيد حالا شما سواره به همه جاي دنيا سفر مي كنيد و ديگران برايتان دست تكان مي دهند. به دستهاي موازي با هم بودن احترام بگذاريد.

كجاي دنيا يك هنرمند اينقدر فخر مي فروشد و ناز مي كند؟!
به قول شاعر: «خدايا مطربان را انگبين ده»
«چو دست و پاي وقف عشق كردند
تو همشان دست و پائي آهنين ده»
به جاي غم طرب بيانگيزيد.
قول حافظ را بشنويد كه گفت و خوش گفت:
«پند عاشقان بشنو وز در طرب بازآ
اينهمه نمي ارزد شغل عالم فاني»
نازنين، عزيز!
« در اين چشمه چون ما بسي دم زدند
برفتند تا چشم بر هم زدند»

ان شاءالله سالهاي سال شاد و خرم و زنده باشيد و در هواي جانان نفسي بكشيد اما بيا!
«برگ عيشي به گور خويش فرست
كس نيارد ز پس تو پيش فرست»
راستي درگذشت امام و حماسه حضور مردم، اين عاشقان آن پيرجماران جان در تاريخ عشقبازي شمس و مولانا شگفت انگيز بود كه افشين علا گفت:
«مولوي هم اگر در آنجا بود
دامن شمس را رها مي كرد»

شما چه كرديد آيا در ايران بوديد؟ آيا آنهمه عاشق كه مثل شمع سوختند مردم نبودند؟ كدام زمزمه را سر داديد؟ پس شما خاك پاي كدام مردميد؟ مردم همين ها هستند آقا!...

هنرمند ملي يعني كسي كه همراه اكثريت ملت است نه بلندگوي اجانب اقليت. هشت سال به كشور ما با دو هزار و پانصد سال سابقه مدنيت و هنر حمله كردند هر چه بمب بود بر سرمان ريختند. شما كجا بوديد؟ چرا حقوق بشر را گوشزد نكرديد؟

«باور كنيد ديده ام آري به چشم خويش
بر دوش يك پدر پسري را كه سوخته است»

شما خاك پاي كدام مردميد؟ آيا اينهمه زن و مرد، دختر و پسر، پير و جوان مردم نيستند؟ يا شهروند درجه يك نيستند؟ يا همه عوام هستند و اشتباه مي كنند آقا اينها صداي شما را گوش نكردند؟ اينها برايتان سوت نزدند؟ هورا نكشيدند. شما در جشن هنر شيراز با آن همه فضاحت هنرنمايي! كرديد و هيچ انتقاد نداشتيد آن روزها روزهاي هنر براي هنر بود؟! اما بعد از انقلاب مثل معدود هنرمنداني- كه خوب مي شناسمشان- منتقد و سياسي شديد چرا چون براي شاه خط ننوشتن و آواز نخواندن خسارت دارد اما جمهوري اسلامي همه اش رحمت است. هنرمندي را مي شناسم كه جايزه چهره ماندگار شدن را مي گيرد و توي همان سالن به مملكت بد و بيراه مي گويد. سرپيري عشق مبارزه مخملي به سرش زده سيماي جمهوري اسلامي او را چهره مي كند و عليه سيما چرت و پرت مي گويد.نكند عاليجناب هم مردم را همان چند نفر دور خود مي دانيد تمام بزرگان و روشن فكران جهان با مردم ايران در فراق امامشان و در ايام جنگ همدردي كردند اما شما انگار نه انگار خوب عقيده آزاد است و قابل احترام كه اين شيوه شيعه و روش ولايت است. رنج من از اين جاست كه در اوج نگراني ملت از چند اخلال گر و دهان دريدگي رسانه هاي زور و زر و تزوير كه مي خواهند به چهل ميليون رودخانه به دريا ريخته حمله كنند. شيشه مي شكنند، عربده مي كشند، آدم مي كشند و مردم ملول مي شوند آنوقت شما في الفور دست به قلم و دهان به مصاحبه مي بريد و مي گشائيد كه آهاي! صداوسيما صداي مرا پخش نكنيد. اصلا مگر صاحب اختيار و همه كاره يك كنسرت خواننده آن است چرا براي گروه حق قايل نيستيد؟ اين استكبار نيست؟ درخواست شما به كدام منطق و حقيقت پايه و مايه دارد؟طبق نظر جنابعالي از كجا معلوم حافظ و سعدي راضي هستند كه شما شعرشان را بخوانيد؟ يا اگر كسي از دنيا رفت حق اعتراض او هم از بين مي رود؟ از اهل خرد سؤال كنيد مثلا كي استاد شفيعي كدكني يا سايه بزرگ گفته است شعر مرا فلان دانشگاه يا فلان تلويزيون نخواند و دكلمه نكند تازه شاعران صاحب بار و مالك انديشه هستند. به نظر سهراب وارثان خرد و روشني اند.

مولانا فرمود:
«اي برادر تو همه انديشه اي
ما بقي خود استخوان و ريشه اي»
همه مي دانند موسيقي آوازي وامدار شاعر است و هيچ شاعري با تمام مالكيت در معني تنگ نظر يا ديكتاتور نيست كه به مخاطب امر و نهي كند و خودش را از چشم و رو بيندازد. بالا رفتن از پله هاي نردبان جهان عاقبت خوشي ندارد و آنكه بالاتر رود دست و پايش سخت تر خواهد شكست. ماشاءالله اوضاع مالي كه خوب است همه جاي دنيا سفر مي كنيد خوب حق هم هست كم زحمت نكشيده ايد اما دليل نيست هر كه زحمت كشيد مغرور بشود همه مملكت برايتان فرش قرمز پهن نكرده اند كه انقلاب مخملي كنيد بقول پروين اعتصامي:

«اين دشت خوابگاه شهيدان است
فرصت شمار وقت تماشا را»
چون خواجه شيراز معتقد هستم كه:
«حرمت پير خرابات نگه داشتني است»
اما همان حافظ هم مي فرمايد:
«چون پير شدي حافظ از ميكده بيرون رو»

اميد كه صد سال عمر با بركت كنيد كه هنر خود عمر جاوداني است اما شما را به خدا اينقدر امر و نهي نكنيد و با صداي خدادادي خود به بندگان خدا فخر نفروشيد.

خواجه عبدالله مي گويد:
«مست باش و مخروش، شكسته باش و خموش كه سبوي درست را به دست برند و شكسته را بر دوش»
به راستي:
«اخلاص به چاك پيرهن نيست
اينجا دل پاره مي پسندند»
البته صداوسيما بايد تكليف خود را با شما و امثال شما كه الحمدلله زياد هم نيستيد روشن كند نمي شود كه هم معروفتان كند هم ناز بكشد هم فخر بفروشيد.

با برداشت غلط از صحبت رئيس جمهور خود را در صف عده اي قليل قرار مي دهيد و از چهل ميليون مردم فرهيخته و آگاه دوري مي كنيد.

يك مقدار به تقاضاي خود از صداوسيما فكر كنيد و تجديدنظر بفرمائيد.

نبايد در مقابل آينه اي بايستيد كه بزرگتر نشانتان دهد مولا علي عليه السلام مي فرمايد:
«زشت ترين راستي ها ستايش از خود است» ما حق نداريم براي شاد كردن چند رسانه عقده اي كه 30 سال است مي گويند: سه ماه ديگر كار انقلاب تمام است مردم را از خود برنجانيم مگر مي شود جواب چهل ميليون آدم رأي دهنده را داد و بي قانوني را باب كرد مملكت صاحب دارد قانون دارد و دور گردن كلفتي و عربده كشي تمام شده. الحمدلله
به قول نيماي نامدار: «آنكه غربال در دست دارد از پي مي آيد»
«گفتگو آئين درويش نبود
ورنه با تو گفتگوها داشتم»
با بداخلاقي و موضع گيري هاي كودكانه مردم را نسبت به هنر بدبين نكنيم با احترام به موسيقي، هنر و هنرمند نژاده و دلير با بيتي از خواجه به خدايتان مي سپارم. بمانيد و بمانيم.
ميروي و مژگانت خون خلق مي ريزد
تيز مي روي جانا ترسمت فرو ماني

هوادران مؤدب آقاي شجریان بخوانند

velayat — Sat, 04 Jul 2009 14:27:48 GMT

هوادران مؤدب آقاي شجریان بخوانند
نويسنده : مهران موزون*

مطلبی که در خصوص رفتار نابخردانه شجریان نوشتم، درست مانند این بود که برای گردهمایی اوباش و خس وخاشاکی که در فتنه سبز، میان هواداران موسوی پنهان شده بودند «فراخوان» داده باشم، در فضای سایبر، یک موج «لجن‌پراکنی» بر علیه نگارنده به راه افتاد، ده‌ها وبلاگ و سایت جورواجور، گویی که مقدسات و محرمات خانوادگی‌شان به خطر افتاده باشد، توهین و فحشی نبود و نماند که نثار بنده نکنند، عجیب‌تر اینکه همگی آنانی که مدام، نظام و دولت نهم را به تقدیس‌گرایی متهم می‌کنند، شجریان را چنان در زر ورق قداست پیچیده وآنکارد کردند که لحظه‌یی به یاد حملات دوم خردادی‌ها در دوران سیاهشان به معصومین و بعضا ذات اقدس پروردگار در روزی‌نامه‌هایشان افتادم.

خدا می‌داند که هرچه گشتم در سراسر وب یک نقد و یا اعتراض بدون فحاشی به متن نوشته‌ ندیدم، کافی است تا در گوگل سرچ نمایید: «حمله سایت انصار به شجریان» و ببینید که چه کلماتی از طرفداران سبز شجریان تراوش کرده است، آنهم مثلا خواسته‌ا‌ند مرا در نقدم به شجریان، تقبیح کنند. یکی دو نفر هم که دشنام نداده‌اند، صرفا شجریان را تسبیح نموده‌اند، اما دریغ از یک پاسخ مستدل به اين نقد.

از رییس رسانه ملی درخواست عاجزانه کرده بودم صدای کسی را، که خودش از بودن صدایش روی آنتن صداوسیما «شرم» می‌کند، از شبکه‌های صدا و تصویر رسانه بردارد، مگر اینکه که خود شجریان همانگونه که کتبا و شفاها اینگونه خواسته است، مجددا، کتبا و شفاها درخواست پخش آثارش از صداوسیما را مطرح نموده و از ساحت ملت طلب بخشش نماید. (که با توجه به روحیه مغرور این استاد، بعید می‌دانم)

اکنون تکرار می‌کنم:

جناب ضرغامی، ماه رمضان نزدیک است، شما را به خون شهدای رسانه قسم، در این فقره بدون اغماض باشید و ربنای شجریان را پخش نکنید، چرا که بعد از رفتار زننده‌یی که از او سر زده و به ملت و رییس‌جمهور توهین نموده است، پخش ربنای او نه تنها تحقیر ملی است، بلکه درست حکم همان تکبیرهایی را دارد که با فرمان بی‌بی‌سی و صدای امریکا بلند می‌شد.

جناب شجریان نیازی به تشکر از من نیست، خوشحالم که توانستم دو خدمت به شما بنمایم:

یکی اینکه، درخواست‌تان را از رسانه ملی پررنگ تر کردم تا دیگر شرم نکنید و تن نازنین‌تان بیش از این نلرزد.

دوم اینکه که توانستم با نوشته‌یی صریح، بی‌پرده و گزنده اما شفاف، برخی طرفداران مودبتان!! را از طریق اینترنت متمرکز و مشخص کنم... به کارمندی از شرکت دل آواز بگویید تا چکیده ادبیات برخی علاقه‌مندان‌تان را به شما نشان دهند تا بدانید که انگشت پیروزی‌تان را در خیابان‌های تهران برای چه کسانی بالا بردید و تن‌تان برای چه کسانی می‌لرزید؟

نکته:

جناب شجریان با توجه به حجم حمایت «قدسی» که از شما شد (ما شجریان را می‌پرستیم، شجریان بت ماست ...صدای آسمانی.... صدای روحانی.... شخصیت والا... هیچ‌کس در حد جفت کردن کفش شجریان نیست ...شجریان خدای آواز... خسرو آواز و ...) و با توجه به میزان دشنام‌نامه‌هایی که نثار اینجانب شد ... و با عنایت به اینکه تاکنون از هیچ معصومی و امامی ...حتی امام حسین عليه‌السلام ...و همچنین از ساحت مقدس خدا هم این گونه حمایت نشده بود، برایم شبهه ایجاد شده است که نکند (نعوذبالله) شما از امام حسین که چه عرض کنم ...از خدا هم مقدس‌ترید؟)

از آنجا که حجم بسیار بالایی از مجادله و مقابله و مناظره و مشاجره‌های اینترنتی درون فضای سایبر، بین موافقان و مخالفان این نوشته رویداده که هنوز هم فروکش نکرده است، برخود فرض می‌دانم تا چند نکته را توضیح دهم و این مقوله را «برای همیشه» ببندم، چرا که مسائل به مراتب مهم‌تر از شجریان در روزمره کشور در جریان است که همه وظیفه داریم تا به آنان نیز بپردازیم.

1. هوادارن شیرین‌بیان شجریان در فضای اینترنت گفتند و نوشتند: «چگونه است که بچه‌های انصار بی‌بی‌سی نگاه می‌کنند»، در حالی که در نقد آمده بود: «.... مصاحبه محمدرضا شجریان با بی‌بی‌سی فارسی را که شنیدم ... ‌از طریق سایت‌های خبری، فایل صوتی این مصاحبه تاسف‌انگیز را «شنیده بودم».

2. من هیچ‌گاه چشم و گوش به ساسی‌مانکن و یا ام‌کلثوم نسپرده‌ام و در خصوص محصولاتشان نیز اظهارنظر نکرده و نمی‌کنم، اما شجریان، هم محبوبیت خود را از تازه‌کاری مانند ساسی‌مانکن پایین‌تر خواهد آورد و هم، قدر مسلم، غیرت ام‌کلثوم را در برابر دشمن آب و خاک کشور به خرج نداد. ضمن اینکه دانستن نام ساسی‌مانکن و سبک کارش را مدیون اخبار درز کرده از ستاد «کاندیدای پنجم انتخابات» هستم و نام ام‌کلثوم نیز در تاریخ مقابله اعراب با اسراییل ثبت و درج است، وانگهی عزیزانی که اصرار بر «خس و خاشاک» نامیدن خود دارند (با احترام به 12 میلیون نفری که به موسوی رای داده‌اند) توجه داشته باشند که در دهکده جهانی مک‌لوهان، که نزدیک به هفت میلیارد ساکن داشته و همه از حال هم به طرفه‌العینی با خبرند، شناختن افراد و مرامشان لزوما به معنای هم‌رای و هم‌فکر بودنشان نیست، اینکه از سبک و افکار و حال و روز کسی باخبر باشید، کجای منطق می‌گوید که حتما او را قبول دارید و سینه چاکش هستید؟

3. نوشتم که: «هیچ‌کس، در زمانی که دشمن کثیف بعثی شمشیر خود را برای جان و مال و ناموس این ملت از روبسته بود و جوانان رشید این کشور، روی خاک گرم جنوب در خون خویش غوطه‌ور بودند، ندید و نشنید که محمدرضا شجریان به درون جبهه‌ها رفته و دل شیرمردان این مرز و بوم را با صدای خویش گرم کند...» آنانی که چند ترانه خوانده شده توسط شجریان را به رخ کشیدند، توجه دارند که به میان آتش و گلوله رفتن و از مرگ استقبال کردن، آنهم به تمنای روحیه دادن به سربازان وطن، تفاوت بسیار دارد با اینکه در سایه امن خانه و صدها کیلومتر دورتر از معرکه بنشینی و چه‌چه بزنی و مثلا حماسی بخوانی. کسی توقع نداشت تا شجریان نیز مانند برخی هنرمندان متعهد و غیور این مرز و بوم، اسلحه به دست بگیرد، اما این هنرمند به اصطلاح مردمی که ادعای وطن‌دوستی‌اش گوش فلک را کر کرده است چرا به میان جوانان شوریده حال خط مقدم جبهه‌ها نرفت و نخواند تا یادگاری دلیرانه از خویش به جای بگذارد؟ بگذریم از اینکه هیچ‌کدام از تولیدات مثلا حماسی شجریان در بلندگوهای جبهه‌های هشت سال دفاع مقدس، پخش نمی‌شد ونه اصولا مخاطبی داشت تا پخش شود، چرا؟ «چون او مردمی نبود»

4. گفتند: «استاد نیازی به صدا و سیما ندارد ... این صداوسیماست که به او نیازمند است... استاد خود یک رسانه است» از طرفی نیز گفتند: «استاد مجبور بوده با بی‌بی‌سی مصاحبه کند چون تریبون ندارد.» و بالاخره نفهمیدیم کدام راباور کنیم؟ شجریان خود یک رسانه است؟ یا به رسانه نیاز دارد؟ اما حقیقت این است که شجریان، هم نامه به ضرغامی نوشت، هم از طریق روزنامه‌ها و وب‌سایت‌های عمومی اطلاع‌رسانی کرد... و حقیقت این است که نامه شجریان و بازتابش آنقدر شنیده شد، که جنابش نیازی به درج آن در وب‌سایت شرکت دل‌آواز ندید.

5. اگر در نقدم بر شجریان شوریدم، نه به این دلیل بود که چرا به رییس رسانه ملی نامه نوشته است، بلکه به همان دلیلی که نوشتم و گفتم که : «مصاحبه‌اش روی آنتن بی‌بی‌سی را که شنیدم طاقت از کف دادم»، و توضیح دادم که حتی نامه کاسبکارانه او به لاریجانی در 14 سال پیش از این نیز مرا از گوش دادن به محصولاتش رویگردان ننمود و به عنوان یک ایرانی سعی کردم خطایش را به صدا و توان تحسین‌برانگیزش ببخشم و همچنان به «نوا»یش گوش کنم.

من خود، یکی از کسانی هستم که با صدای شجریان بزرگ شده‌ام، گمان می‌کنم در دلنوشته تلخم به این نکته نیز، اشاره داشتم، اما همانگونه که در سال 72، زمانی که هنوز همایون 16‌سال بیشتر نداشت، در مکالمه تلفنی از او خواستم راه پدر را محکم‌تر، اما «بهتر» ادامه دهد و برای او آرزوی موفقیت کردم، تا زمانی که کاست «هوای گریه» او را شنیدم، تبلور حنجره پدر و صدای مخملی استاد بنان را در او دیدم و خدا می‌داند که همان لحظه در دل گفتم: «خدایا از تو سپاسگزارم که حنجره شجریان را برای ده‌ها سال دیگر زنده نگه داشتی، اما بارخدایا روح و منش همایون را بهتر از پدر قرار ده، او را آنگونه که هست به خلق بنمایان، خدایا سپاسگزارم که صدایی به این مردم دادی که زنده کننده صدای استاد بنان است و ترکیب صدای شجریان و بنان را به این ملت هدیه نمودی، اما روحیه مغرور و ناسازگار پدر را به او منتقل منما.»

و تا این لحظه هنوز در دل امید دارم که چنین شود. این را گفتم تا همه بدانند که صدای شجریان و تسلطش بر آواز و موسیقی سنتی ایران زمین، همیشه «تحسین‌برانگیز»‌ بوده و خواهد بود، اما دوستان شیرین‌كلام فضای شبکه، توجه نفرموده‌ند که میان «تحسین برانگیز» تا «احترام برانگیز» فرق اساسی است ؟

کسی که این چنین «ربنا»یی از حلق نازنینش صادر شده، فوق‌العاده تحسین‌برانگیز است، اما کسی که مکرر ادعا فرموده که: «من آروغ هم بزنم این ملت مرا تحسین می‌کنند» مطلقا حس احترام در قلوب ملت خویش ایجاد نمی‌کند. راستی دوستان به این فکر نمی‌کنند که «تحسین» از ذهن و مغز نشات می‌گیرد و «احترام» از دل بر می‌خیزد؟

6. گفتند: او صاحب آثارخویش است و حق داشته چنین و چنان بگوید ...

از آنان می‌پرسم که نوشتن یک شکایت به قوه قضاییه برای حفظ کپی رایت آثارش سخت‌تر بود یا بنزین ریختن روی آتش آشوب‌ها از طریق آنتن بی‌بی‌سی؟ ... حقیقت این است که شجریان هر چند سال یکبار از طریق مصاحبه با بیگانگان و برخی قلم بدست‌ها و نوشتن نامه‌های سرگشاده به روسای صداوسیما، سعی در ناز و غمزه داشته و از این طریق می‌خواهد تا خود را در اذهان در اوج نگه دارد، آنانی که سر از علم رسانه و تلویزیون در می‌آورند، می‌دانند که روی آنتن یک کشور بودن، بازه مخاطبان بسیار بسیار بیشتری دارد تا صفحه روزنامه‌ها و سایت‌های اینترنتي!

چه کسی شنیده است که شجریان این همه داغ دلش از رسانه ملی را به محضر دادگاه برده باشد؟ نکند جنابش با قوه قضاییه هم قهر است؟ معلوم نیست ایشان اگر برای کسب مجوز محصولاتش به وزارت ارشاد نیاز نداشت، علیه آن وزارت‌خانه نیز با صدای امریکا مصاحبه نمی‌کرد؟

7. گفتند: همایون شجریان برای معرفی نیازی به صداوسیما ندارد.

این یک حقیقت است!

اما...

هرکدام از این مودبان فضای سایبر به اولین دوستی (که کار رسانه‌یی و مطبوعاتی می‌کند) دسترسی داشتند بپرسند، آیا واقعا سرعت شناختن همایون شجریان در اقصی دهات این مرز و بوم، با کاست‌ها و کنسرت‌های شرکت پدرعزیزشان، قابل مقایسه با سرعت معرفی توسط تلویزیون و رادیوست؟ حقیقت این است که صداوسیما «هزینه‌های زمانی» را برای همایون شجریان بسیار کاهش داده است.

8. نکته قابل تاملی که قلب هر انسان آزاداندیشی را به درد می‌آورد، شیطنتی است که برخی سایت‌های «مسؤولیت‌ناشناس» در این خصوص بخرج دادند، و آن اینکه اصل متن نوشته نگارنده را از سایت انصارنیوز برداشته و پس از سانسورهای ناجوانمردانه، اقدام به درج و نشر آن در سطح اینترنت نمودند، اینکار نه تنها دزدی اندیشه، بلکه عین نفاق و «شارلاتانیسم نوشتاری است. سایت‌هایی که ادعای «شفاف»بودن می‌کنند، سایت‌هایی که خود را گوهر «تابناک» سایت‌های خبری می‌دانند، لکن علف‌های هرزی بیش نیستند که بین ریحان‌ها رشد نموده‌اند و حتی از سپر بلا نمودن عنوان «فرزند شهید» نیز برای پیشبرد اهداف منافقانه اربابان خود ابا ندارند.

دوبار در دل‌نوشته بنده کلمه «آروغ» آورده شده بود و شیادانه پاراگراف مربوط به اولی را حذف کرده بودند تا شانیت کاربرد دومی بشدت تنزل پیدا کرده و خواننده بی‌گناه، موزونی را فقط هتاک ببیند و بس!! و نتواند بین کل محتوای گفته شده و کلمه «آروغ» ارتباطی بیابد.

9. گفتم: «... اینکه یک آوازخوان ماهر، خود را «مردمی» بخواند و در محفل دوستان افاضه فیوضات کند که: «من آروغ هم بزنم این مردم مرا تحسین می‌کنند» نشان از غرور و کبر است، نشان از حقیر شمردن شعور مردم این سرزمین است...» و همچنین گفته بودم: «... اگر مردم دزفول زمانی که شما در کوه‌های شمال به شکار قوچ مشغول بودید و در تهران آروغ می‌زدید زیر جهنم موشک‌های اسکاد نمی‌ماندند و قطعه قطعه نمی‌شدند...» که کاربرد کلمه مذکور در پاراگراف دوم عطف بود به پاراگراف اول و گفته خود شجریان که صدای زیبای خود را تا آن حد در کلام تنزل داده بود.. بنابراین منظور از «آروغ‌زدن در تهران» همانا «خواندن در سایه امن» بوده است.

10. به آن فرزند شهیدی که نه نامی از خودشان نوشته بودند و نه از پدر شهیدشان، عرض می‌کنم: برادرم (یا خواهرم):

برای زلزله بم خیلی‌ها در خدمت بودند، اما آیا در یک حرکت ملی اینچنینی، شرط خلوص در کمک، آن نیست که کمک‌های نقدی و یا یدی خود را عرضه کرده و به خانه بازگردیم تا خود آن مردم تصمیم بگیرند؟ آیا من نوعی نباید به این نکته توجه داشته باشم که مردم بم بیش از باغ هنر، نیاز به سرپناه دارند؟ نیاز به هزینه ازدواج و مسکن و پوشاک دارند؟ نیاز به تحت سرپرستی گرفتن کودکان یتیم شده دارند؟ و هزار نیاز دیگر که مسلما بر احداث باغ هنر ارجحیت دارد؟

آن هم به دست خودم باید احداث شود؟ من بگویم که چگونه و چه میزان ساخته شود؟ منی که برآورد درستی از هزینه آنچه که سلیقه شخصی‌ام ایجاب می‌کند ندارم؟

بسیاری از دشنام‌دهندگان به بنده، افاضه فیوضات فرمودند که: «تو چه می‌دانی موسیقی چیست؟ و شجریان کیست؟»

آیا شجریان نیز نباید کمک چند صدمیلیونی‌اش به بم را تحویل اهلش می‌داد و به تهران بر می‌گشت؟ آیا او تخصص ساخت و ساز داشت که اصرار بر هزینه به دست خودش کرد؟ که حالا در مصاحبه‌هایش بگوید: «فکر می‌کردم دو میلیارد می‌شود، الان شده پنج میلیارد»

آیا روش عملکرد کمک شجریان به بم را نباید اینگونه تلقی کنیم که وی می‌خواسته اثری از خودش به جای بگذارد تا پنجاه سال دیگر بگویند: این کار شجریان است؟؟

اگر این تلقی وبرداشت درست باشد (که امیدوارم نباشد) شجریان ظرفیت آنکه عایدی کنسرت‌هایش در خیل کمک‌های مردمی به بمی‌ها برسد را نداشته است، که این هم امری است علیحده.

برادر و يا خواهرم: اینکه بنده آسیب پنج‌سال از هشت‌سال جنگ با دشمن را در تن و روح خویش به یدک می‌کشم (که به آن افتخار هم می‌کنم)، اینکه پدرشهید امثال شما بر دوش من و در خاک‌های گرم جنوب جان دادند، اینکه 27 سال پیش، بنده با دوازده سال سن، زمانی که دشمن پشت دروازه های شهر اهواز خیمه زده بود و من کلاشینکف بدوش و شبانه قلب خوزستان را پا در رکاب بزرگانی که اکنون در عالم ملکوت روزی‌خوار ذات اقدس الهی‌ا‌ند پاسبانی می‌کردم و امثال شجریان در حال زدن تحریر در تهران در راحت خویش بودند، ... هیچ‌کدام، نه سابقه و نه آسیب‌های جسمی بنده، دردی را از امروز کشور باز نمی‌کند و نه بالیدن تو، به اینکه فرزند یک شهید هستی! بلکه وفاداری و پایداری به راه پدر شهیدت و شهداست که میزان انسانیت، ایرانیت و شرف من و تو و شجریان‌ها را تعریف می‌کند.

11. و اما داستان «ربنا» ...

صغیر و کبیر این مملکت گفته‌اند و می‌گویند که بی‌مانند خواننده‌یی است شجریان.. و چه و چه ..

اما یاران و دوستان، شجریان در این خصوص هم با خودبزرگ‌بینی رفتار کرده است. توجه داشته باشید ایرانیان در زمینه‌های مختلف فنی و هنری مردمانی هوشمند و توانا و نخبه بوده‌اند و هستند. نگاهی به تابلوهای استاد فرشچیان بیاندازید؟ نگاهی به معماری مساجد ایران زمین بیاندازید؟ نگاهی به خط بی‌نظیر استاد امیرخانی بیاندازید؟ گوش دل به اذان زیبای موذن‌زاده بسپارید؟ اساتید خاتم‌کاری اصفهان و شیراز را نیک ببینید؟ و قس علیهذا ...

همه این بزرگان در چند نکته مشترکند: در دعوای خانگی بوق بیگانه نمی‌شوند، برای رسانه‌یی که نماد و ملک طلق 70 میلیون ایرانی است، طاقچه بالا نمی‌گذارند و از آن مهم‌تر وقتی از کارشان تمجید می‌شود، آن تمجید را پایه و مایه تحقیر ملت و مخاطبشان قرار نمی‌دهند.

متعجبم! چرا بعضی متوجه تحقیر رندانه‌یی که شجریان، در ارتباط با «ربنایش» نسبت به ملت روا می‌دارد نیستند؟ چه می‌خواهم بگویم؟ ....همه شنیده‌ایم که شجریان عنوان نموده که «ربنایش» را همین‌طوری و تمرینی خوانده و بدون اجازه و خبرش سر از آنتن ملی درآورده .

صرف نظر از اینکه این موضوع حقیقت دارد یا نه؟ فرض را بر حقیقت بودن آن گذشته و به راحتی دو نکته را می‌توان نتیجه گرفت: یکی اینکه اصولا رسانه ملی ذاتا اهل چنگ‌اندازی به حقوق هنرمندان است (چیز شبیه به تلویزیون‌های لس‌آنجلسی) و دیگر اینکه شجریان آنقدر بزرگ و تواناست، آنقدر بزرگ حنجره است که این «ربنایی» که ده‌ها سال است ما ایرانیان خمار آنیم، فقط و فقط سیاه مشق گلوی اوست!

هواداران مؤدب شجریان عمق این توهین ملی او را درک کرده‌اند!؟

حتی اگر این قضیه حقیقت داشته باشد، شایسته بود این استاد مسلم تحریر، با افتادگی و خضوع، از اینکه این همه، ملت از ربنای او استقبال کرده‌اند تشکر نموده و ضمن سپاسگزاری از رسانه ملی، درخواست کند تا ربنای دیگر خوانندگان را نیز پخش کنند، تا هم خاکساری خود را نشان داده و هم در قیاس با ربنای دیگران، ربنای او عزیزتر باشد.

آقای شجریان! اگر قرار باشد مردم عطای ربنای شما را به لقای آبی که به آسیاب دشمن ریختید ببخشند، این کار را خواهند کرد ، هرچه باشد صدا و ندای شما مشهورتر از صدای سید جواد ذبیحی نیست.

12. با صدای رسا اعلام می‌کنم، صدای شجریان زیباست، کم‌نظیر است، دل‌نشین است و چه و چه ... اما اگر قرار باشد، صدای زیبای شجریان، قلم بی‌نظیر یک ابرخطاط، انگشتان هنرمند یک ابرنقاش، فیلم‌سازی قدرتمندانه یک فیلم‌ساز، خاتمکاری اعجاب‌آور یک خاتمکار قهار، تیزپروازی یک استاد خلبان، مدال طلای المپیکی یک ورزشکار، چشم عدالت‌نگر مرا کور کند و خیانت یک نخبه را به منافع ملی را نادیده بگیرم، هیچ تفاوتی بین بنده و «پیروان سامری» نیست.

13. پخش صدای شجریان به نیت ایجاد آرامش و تحکیم وحدت کلمه ملت، چیزی نبود که تن شجریان بابتش بلرزد و علاوه بر نامه کتبی به سید عزت‌الله ضرغامی، از حلقوم دشمن قسم‌خورده ملت (بی‌بی‌سی) نیز با آن ادبیات سخیف و کودکانه بیان شود. و توطئه تحریف سخنان رییس‌جمهور را نیز دامن بزند.

14. به همه مؤدبانی که به نیابت از استادشان مرا نواختند خسته نباشید گفته و عرض می‌کنم: وقتی یک استاد آواز حق دارد به رییس‌جمهور رسمی یک ملت حمله کند، نباید توقع داشت قلم یکی از همین ملت، او را به چارمیخ نکشد، که گفته‌اند: کلوخ‌انداز را پاداش سنگ است.

حرف آخر:

کاش می‌توانستم دلیل و تحلیل اصلی خویش را از فلسفه «به ناگاه سیاسی‌شدن شجریان» در این تریبون عمومی عرض کنم. هر چند می‌دانم که دل او نیز از این «تن دادن به اجبار» خون است!

چو ایران نباشد تن من مباد

و العاقبه للمتقین

* نویسنده سایت انصار نیوز

موضوع نامه شجريان به عزت الله ضرغامي

velayat — Mon, 29 Jun 2009 16:31:43 GMT

پس از پیام تبریک مقام معظم رهبری برای مشارکت بالای مردم در انتخابات، تکلیف خویش دانستم تا دست به قلم نبرم و برای بهانه ندادن به فتنه‌گران، به سهم خویش کمکی در حفظ آرامش کرده باشم، اما مصاحبه محمدرضا شجریان با بی‌بی‌سی فارسی را که شنیدم طاقت از کف دادم .

زمانی او را «استاد» می خواندم، اگر کسی نامش را بدون پیشوند استاد در برابرم می‌برد محترمانه تذکرش می‌دادم که: شجریان نه! استاد شجریان.

سال 74 وقتی در نامه‌یی سرگشاده به دکتر لاریجانی، تقاضای حق و حقوق مادی پخش آثارش را نمود، صرف‌نظر از اینکه انتظارش برای دریافت «مزد حنجره‌اش» از صداوسیما تا چه میزان بجا یا نابجا بود، نوع ادبیات تبخترآمیز شجریان در آن نامه و سرگشاده بودنش، قلب بسیاری از کسانی که او را از فرهیختگان عالم موسیقی ایران زمین می‌شمردند جریحه‌دار شد. من نیز به عنوان یکی از ارادتمندان این آوازخوان ایرانی از حرکت ناپخته او مکدر شده، لکن همانند سازمان صداوسیما سعه صدر به خرج دادم و شجریان را صرفا از سرزمین دلم اخراج، ولی صدایش را در گوشم ابقاء کردم و از آن پس «استاد شجریان» در ذهن و زبان بنده به «شجریان» تنزل یافته و سهم شنیداری صدایش را با دیگر سنتی‌خوانان این کشور یکسان قرار دادم.

البته مبنای قضاوت، تنها آن نامه سرگشاده به لاریجانی نبود، بلکه پیش از آن نیز دیکته شجریان نزد همه کسانی که فراتر از حنجره‌اش سوابق او را داشتند، غلط‌های متعدد داشت، لیکن بزرگواری ملت هنردوست ایران، در همیشه تاریخ، حداکثر گذشت را داشته است، آنهم نسبت به هنرمندانی که علی‌رغم داشتن «دانش هنر»، از «بینش هنری» لازم برخوردار نبوده‌اند .

اینکه کسی با داشتن یک حنجره قوی و مسلط و چهره‌یی زیبا، برای مردم دل‌فریبی کند و یک کاراکتر مهربان و دارای روح لطیف را به خورد یک ملت بدهد، اما با قساوت تمام به عنوان یک شکارچی، منابع طبیعی این ملت را آماج تفنگ و کارد خود قرار دهد یک پارادوکس غیرقابل هضم است .

اینکه یک آوازخوان ماهر، خود را «مردمی» بخواند و در محفل دوستان افاضه فیوضات کند که: «من آروغ هم بزنم این مردم مرا تحسین می‌کنند» نشان از غرور و کبر است، نشان از حقیر شمردن شعور مردم این سرزمین است .

من دشمن کراوات و کراواتی‌ها نیستم، اما اینکه کسی با تاختن بر موسیقی پاپ و سخیف‌شمردن موسیقی غربی، خود را علمدار حفظ «سنت» نشان دهد و همچنان با آویختن زنار (کراوات) بر گردن، خود را دلبسته فرهنگ غربی به‌جا مانده از دوره طاغوت بداند نفاق با مردم است .

نمی‌خواهم وارد زندگی خصوصی شجریان شوم که جناب ایشان از اسلام آنچه را که خوشایندشان است، بر می‌تابد مانند تعدد زوجات و آن قضایای ... اما چه قدر خوب است که انسان یا زنگی زنگ باشد یا رومی روم، خصوصا کسی كه خود را در ردیف نخبگان یک ملت تصور نماید.

شجریان سی‌سال است که مشخص نیست با نظام جمهوری اسلامی قهر است یا آشتی؟ سی‌سال است که با دست پس می‌زند و با پا پیش.برای پخش صدایش از آنتن مقدس رسانه نظام عشوه‌های شتری می‌آید اما با امتیازات متعدد آشکار و نهانی که در ادامه مطلب به آن اشاره خواهد شد کاملا آشتی است.

همان سال 74 با «نادیده گرفتن» گستاخی شجریان در نامه سرگشاده‌اش به لاریجانی مخالف بودم و به عنوان یک ایرانی که سهمی از آنتن ملی دارد، معتقد بودم باید همان‌گونه که خودش در نامه‌اش خواسته است، نادیده گرفته شود، اما این‌گونه نشد و نگاه بزرگوارانه دکتر لاریجانی به این موضوع، متاسفانه به تبختر و نخوت این آوازخوان باسابقه، دامن زد و همین شد که، محمدرضا شجریان روی آنتن بی‌بی‌سی با همان حنجره‌یی که برای این ملت «ربنا» خوانده است، در اقدامی خائنانه، سخنان رییس‌جمهور را در «خس و خاشاک» خواندن آشوبگران، به تمسخر و توهین گرفته و خود را تلویحا جزو آشوبگران و فتنه‌گران خیابانی قلمداد کرده و عنوان نمود که در نامه‌یی به ضرغامی درخواست کرده تا صدای «غیرمردمی‌اش» از آنتن صداوسیما پخش نشود. او با این موضع فتنه‌جویانه، به این دروغ دامن زد که منظور احمدی‌نژاد از خس و خاشاک همه 12‌میلیون نفری بوده‌اند که به موسوی رای داده‌اند، و این خیانتی نابخشودنی است. رییس‌جمهوری که در طی چهار سال دولت نهم، بعضا توهین‌های ارسالی مخالفانش را نیز در بخش نظرات وبلاگش در دیدگاه عموم قرار می‌داد .

حتی «اوبامای متغیر» نیز می‌داند که تخریبگران و آشوبگران خیابانی (نه همه ی تجمع‌‌کنندگان سبز) عده‌ای قلیل‌اند که بسیاری از رای‌دهندگان به موسوی نیز از آنها تبری می‌جویند و صدالبته منظور نظر احمدی‌نژاد همان چند صدنفری است که حسابشان با کرام‌الکاتبین است و خس و خاشاکی بیش نیستند.

شجریان در ادبیاتی گستاخانه به رسانه جاسوس بی‌بی‌سی گفت که: «با پخش ترانه‌هایم در این روزها تنم می‌لرزد، مردم در بهت و ماتم فرو رفته‌اند.»

او همچنین اضافه کرد که «من در سال 74 هم گفته‌ام که از پخش صدایم از هیچ‌کدام از آنتن‌های صداوسیما راضی نیستم».

این گفته شیطنت‌آمیز شجریان، سعی در القاء این نکته به آشوبگران سبز داشت که «من از سال 74 سبز بوده‌ام»، تا این چنین سابقه‌‌ي طلب «حنجره مزد» خویش را از رسانه ملی پاک کند.

اینکه شجریان نیز مانند معتمد آریا و دیگر «هنرنمامندان» این سرزمین با موج سبز بوی کباب شنیده‌اند و هر کدام از ظن خویش یار این موج فتنه شده‌اند، امری است علی‌حده، اما اگر کسانی مانند محسن مهملباف بدهی «استاد»شدن‌شان را به این نظام فراموش کرده و در آن‌سوی مرزها زنجیر پاره کرده‌اند را به لقای اینکه پرده از چهره برانداخته‌اند و آن‌روی ... خود را نشان می‌دهند و چیزی برای پنهان کردن نگذاشته‌اند ببخشیم، شما (شجریان) را چه کنیم که سی‌سال است از قبل نازی که جمهوری اسلامی از شما خریده، دکان دونبش گلویتان را تبدیل به یک فروشگاه زنجیره‌ای برای خاندان خود نموده و اکنون سر بزنگاه، نمک به حرامی را علنا به حد اعلی رسانده‌اید؟

خدا را گوه می‌گیرم که هیچ‌کدام از این سخنان را به قصد اسائه ادب نمی‌گویم بلکه حقیقتا واجد آنید.

شما نبودید که حاضر نشدید نامه تسلیت هنرمندان به مناسبت فوت مرحوم حاج سید احمد را امضاء کنید؟ و تنها دلیل اینکار را «وارد نشدن به سیاست» عنوان کردید؟ اکنون چه شده که به ناگاه سیاسی شده‌اید؟ به خیابان می‌روید و در غائله سبز، انگشت پیروزی تکان می‌دهید؟ حقیقتا گفتن تسلیت برای داغدار شدن ملت در غم فقدان یادگار حضرت امام ورود به سیاست بود، اما تعبیری که از «خس و خاشاک خواندن تخریب‌گران خیابانی» توسط رییس‌جمهور نمودید و خود را همپالگی آنان قلمداد فرمودید، ورود نابخردانه به سیاست نیست؟

راستی شما که اکنون برای خس و خاشاک خواندن چند صد نفر خرابکار خیابانی، تمام ملت را مبهوت و ماتم‌زده می‌دانید و داغدار این بهت ملت!! هستید، در ماتم از دست‌دادن فرزند امام که ملت شوکه و مصیبت‌زده بودند چگونه توانستید دل ملت را از یک تسلیت خشک و خالی محروم کنید؟ هر چند که تسلیت کسی چون شما برای ملت ، فی‌نفسه ارزش خاصی ندارد، لیکن منظور از این یادآوری، صرفا آشکار کردن نفاق شماست .

جناب شجریان، اگر شما را طبق فرموده رهبرمعظم انقلاب در 14‌خرداد امسال در دسته خائنان فتنه سبز قرار ندهیم ناچاریم شما را در رسته «بسیار غافلان» جای دهیم که در آن صورت، با این همه بینه و برهانی که اظهر من الشمس است تا بفهمید که این توطئه از کجا آب می‌خورد، ناچاریم برای شما پایین‌ترین ضریب هوشی ممکن را قائل شویم.

راستی آیا در نامه‌تان به ضرغامی نوشتید که صدای شازده پسرتان را نیز از آنتن ملی پخش نکنند؟به راستی این نمک به حرامی نیست که طی دو سال اخیر صدای مخملی همایون‌تان از همین آنتن به مردم شناسانده شد و خدا می‌داند چه میزان زمان و هزینه لازم داشتید تا پیوستن پسرتان به دکان‌تان را به هفتاد میلیون مخاطب اطلاع‌رسانی کنید؟ همایون شما از سال 72 با کاست «یاد ایام» کنار شما تنبک به دست، ظاهر شد و تنها کسانی مانند من که ارتباط تنگاتنگی با صدای شما داشتند این را می‌دانستند، اما صدای نازنین فرزندتان طی دوسال گذشته به واسطه آنتن صداوسیما همه‌گیر شد نه لوح‌های فشرده شرکت دل آواز .

به راستی چرا برای اسپانسر رایگان فرزندتان اعتراضی نداشتید و زبان در کام داشتید؟ چرا؟ چون برایتان عایدی داشت؟ واقعا این رانت بزرگی نیست که هزاران فرزند این ملت با داشتن صدایی خوش و علم خواندن، از چنین مزیتی برخوردار نیستند؟ شاگردان کارگاه آوازتان خیلی خوب این نکته را درک می‌کنند. ولی بدهکاری شما به رسانه ملی و نظام تنها این نیست.

در بی‌بی‌سی ضجه زدید که مردم بهت زده و ماتم زده هستند و به فرزند راستین ملت (احمدی‌نژاد) تاختید و خود را دلسوز ملت جا زدید، این نشان می‌دهد که شما ذهن و دل پاک و معصوم میلیون‌ها جوان متولد دهه 60 را هدف قرار داده‌اید چرا که با این گفته خویش ثابت کردید از حافظه تاریخی جوان‌هایی که سابقه شما را درزمان جنگ تحمیلی نمی‌دانند هراسی ندارید .

من به همه جوانان 18 تا بیست و پنج سال کشور عزیزمان یادآوری می‌کنم و شهادت می‌دهم که :

هیچ‌کس، در زمانی که دشمن کثیف بعثی شمشیر خود را برای جان و مال و ناموس این ملت از روبسته بود و جوانان رشید این کشور، روی خاک گرم جنوب در خون خویش غوطه‌ور بودند، ندید و نشنید که محمدرضا شجریان به درون جبهه‌ها رفته و دل شیرمردان این مرز و بوم را با صدای خویش گرم کند.

دوستان و یاران هم‌وطن: من نیز چون شما در زمان جنگ شش روزه اعراب و اسراییل هنوز متولد نشده بودم، اما گواه تاریخ، چیزی نیست که من یا شما بتوانیم به راحتی از آن بگذریم و به فرموده قرآن، ما باید با مرور تاریخ برای حال و آینده خود عبرت بگیریم، نکته‌یی که امثال شجریان، تنها و تنها، مدل ماکیاولی آن را ملکه اعمال و رفتار خویش قرار می‌دهند .

همه می‌دانند «ام کلثوم» خواننده زن مصری کیست؟ او در جنگ اعراب و اسراییل برای کمک مالی به جبهه اعراب، «نام خویش» را در بلیط‌های بخت‌آزمایی قرار داد تا هوادارانش به هوای به همسری گرفتن ام‌کلثوم اقدام به خریدن بلیط‌های بخت‌آزمایی نمایند و بدین‌سان یک زن آوازه‌خوان «بینش هنری‌اش» در قیاس کسی مانند شجریان به مراتب بیشتر بود.

متاسفانه سخاوت نظام و رسانه ملی با این فرد، طی سه‌دهه گذشته موجب شده تا امر بر او مشتبه شود که شجریان یعنی همه موسیقی ایران زمین .

جامعه‌شناسی این آوازخوان به اصطلاح مردمی آن قدر پایین است که نمی‌داند، در بستر هجوم انواع موسیقی غربی از راک و جاز گرفته تا پاپ و رپ، ذائقه جوانان در حال فرار از موسیقی سنتی است و امثال شجریان برای دیده شدن و شنیده شدن و ماندگار ماندن صدا و هنرشان سخت نیازمند لطف و همکاری رسانه ملی هستند.

جناب شجریان، شما حقیقتا گمان کرده‌اید که مردم ایران ماه رمضان‌شان سر نمی‌شود، مگر با صدای ربنای شما؟

حقیقتا شرم نمی‌کنید از اینکه سال هاست صدا و سیمای جمهوری اسلامی با وجود این همه مداح خوش الحان در کشور، فقط و فقط با پخش ربنای شما، برایتان جایگاهی معنوی و محترم به هم زده است؟ و این بزرگ‌ترین بدهی «مادی» و معنوی شما به رسانه ملی ایرانیان است.

اینجانب از رییس غیور رسانه ملی عاجزانه درخواست دارم تا صدا و تصویر شجریان و خاندانش را برای همیشه از آنتن (همانگونه که خودش خواسته است) کنار بگذارد تا زمانی که این آوازخوان فرصت‌طلب به خویش آید و بداند که بیشترین شنوندگان صدایش در همان جمعیت 24‌میلیونی که به احمدی‌نژاد رای دادند هستند، نه کسانی که رنگ سادات را به دم سگ بسته و اکثرشان دیوانه موسیقی ساسی‌مانکنی‌اند، نه «نوا»ی شما.

جناب شجریان فراموش کرده اید که :اگر «حسین فهمیده» پیکرش را فدای من و شما نمی‌کرد، اگر «همت» جانش را به من و شما هدیه نمی‌نمود، اگر «متوسلیان» لشکر محمد رسول الله را به راه نمی‌انداخت، اگر مردم دزفول زمانی که شما در کوه‌های شمال به شکار قوچ مشغول بودید و در تهران آروغ می‌زدید زیر جهنم موشک‌های اسکاد نمی‌ماندند و قطعه قطعه نمی‌شدند و اگر جهان‌آرا آن حماسه را خلق نمی‌کرد، اکنون نه شما با کراوات زیبایتان در کنسرت‌های داخل و خارج صدایتان رابه رخ همه می‌کشیدید، نه دخترتان مژگان شجریان می‌توانست برای کاست‌های شما و همایون عزیزتان طرح جلد کاست بکشد و معروف شود و نه آنتنی بود تا از رانت آن برای پسرتان بهره‌برداری کنید، شاید بگویید که صداوسیما، خود خواسته صدای فرزندنتان را پخش می‌کند که این عشوه‌ای کریه بیش نیست، چرا که از قدیم گفته‌اند سکوت علامت رضایت است.

آقای شجریان، روراستی را از ساسی‌مانکن بیاموزید.باور کنید که شما، ام‌کلثوم که چه عرض کنم، ساسی‌مانکن هم نیستید.

روح دن کيشوت

velayat — Thu, 25 Jun 2009 16:41:56 GMT

روح دن کيشوت !(نکته)

حماسه 22 خرداد- بخوانید موهبت بزرگ و الهی آن روز- به اندازه ای عظیم و شگفتی آفرین است و آرزوهای دشمنان بیرونی و دنباله های رانت خوار و قدرت طلب آنان در داخل کشور چنان بر باد رفته است که حمله شبانه مشتی فریب خورده به سطل های زباله کمترین واکنش مورد انتظار از مصیبت دیدگان خارجی و داخلی این رخداد حماسی است. آتش زدن چند سطل زباله و شکستن شیشه های چند خودرو و مغازه اگرچه به هر حال خسارت است و جبران این خسارت ضروری است اما در مقایسه با سیلی محکم و جانانه ای که دشمن از حماسه 22 خرداد دریافت کرده نه فقط نگران کننده نیست، بلکه از واقعیت هایی حکایت می کند که شیرین و غرورآفرین نیز هست. اول آن که ضربه 22 خرداد به اردوگاه دشمن بسیار کارسازتر و شکننده تر از حد انتظار بوده است و دوم این که، رجزخوانی دشمنان بیرونی و دنباله های داخلی آنها تا چه اندازه بی مایه و بدون پشتوانه است.

حمله به سطل های زباله در مقایسه با ضربه هولناک 22 خرداد به اردوگاه دشمن یادآور داستان کوهی است که «موش» زائیده بود. کاش «سروانتس سا-آودرا» نویسنده رمان معروف «دن کیشوت» در قرن 61 میلادی زنده بود و می دید پهلوان پنبه افسانه ای او که به «آسیاب بادی» حمله می کرد، امروزه دیگر یک موجود افسانه ای نیست، بلکه در آغاز هزاره سوم، روح دن کیشوت در کالبد برخی از افراد ساده لوح حلول کرده است. با این تفاوت که دن کیشوت به آسیاب بادی حمله می کرد و فریب خوردگان کنونی به سطل های زباله! در آن ماجرا، کاروانسرادار فریبکار برای دن کیشوت ساده لوح آسیاب بادی را دشمن قلمداد می کرد و در این ماجرا برخی از فاشیست های مدعی اصلاحات، سطل های زباله را دشمن معرفی کرده و فرمان حمله و آتش می دهند!

یادتان هست بعضی ها برای رادیوهای بیگانه سفره دلشان را باز کرده و در تاریکی چه رجزی می خواندند که اگر نتیجه انتخابات آنگونه که ما می خواهیم نباشد، چنین و چنان می کنیم و هواداران را به خیابان ها می فرستیم و...!!

و اما، اگر جای نگرانی باشد که هست، دلشوره برای برخی از ساده اندیشان زودباور است که نمی دانند در چنبره فریب رانت خواران و مفسدان اقتصادی گرفتار شده اند. آنها در هر حال، فرزندان این مرز و بوم و پاره های تن ملت هستند ، آنان به فاشیست های پستونشین و مرفهین بی درد پشت صحنه دسترسی ندارند ولی کاش در رفتار برخی از اراذل و اوباش اجاره ای که در میدان حاضرند فقط اندکی دقت می کردند تا به وضوح دریابند احساسات خود را پای منافع چه جرثومه های فسادی می ریزند و بالاخره باید از قول سعدی خطاب به آنان گفت؛

به قول دشمن، پیمان دوست بگسستی

ببین که از که بریدی و با که پیوستی؟!

حسین شریعتمداری(روزنامه کیهان)

تجمع مردمی در محکومیت اغتشاشات اخیر

velayat — Tue, 16 Jun 2009 15:20:07 GMT

تجمع مردمی در محکومیت اغتشاشات اخیر

ساعت خبر: 16:33 - تاريخ خبر: 26/03/1388

در پی فراخوان سازمان تبلیغات اسلامی از مردم برای محکومیت حرکات اغتشاش گران ، گروه های مردمی از قشرهای مختلف در میدان ولیعصر تهران تجمع کردند.

به گزارش واحد مرکزی خبر، بیشتر افراد همراه با خانواده های خود در این تجمع شرکت کرده اند و برخی نیز پرچم های ایران در دست دارند.

شمار گروه های مختلف مردمی که برای اعتراض به تشنج آفرینی های اخیر از جمله تخریب اموال عمومی در میدان ولی عصر جمع شده اند هر لحظه رو به افزایش است.

همچنین از میدان هفت تیر هم جمع زیادی به سمت میدان ولیعصر در حال حرکتند.

تجمع کنندگان با در دست داشتن تصاویری از مقام معظم رهبری و حضرت امام خمینی (ره) خواهان برخورد قاطع با آشوبگران و اغتشاشگران هستند و شعارهای "حزب فقط حزب الله رهبر فقط روح الله"، "منافق حیا کن مملکتُ رها کن" خواستار مجازات آشوبگران هستند.

همچنین تجمع کنندگان با در دست داشتن پلاکاردهایی با مضمون «ملت در صحنه اند- چشم دشمنان کور باد - چهل میلیون رای به استکبار ستیزی - " آمریکا، انگلیس کودتای 28 مرداد تکرار شدنی نیست» میدان ولی عصر را آکنده از شعار بر ضد استکبار جهانی کرده اند.

گروه های در حال حرکت شعار می دهند «ایرانی می میرد ذلت نمی پذیرد - حسین حسین شعار ماست شهادت افتخار ماست و الله اکبر».

راهپیمایان همچنین شعارهای مرگ بر آمریکا و وای اگر خامنه ای حکم جهادم دهد سر می دهند و پرچم ایران در دست دارند.

همین گزارش حاکیست درپی فراخوان شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی درباره برگزاری راهپیمایی در خصوص محکوم کردن اغتشاشات اخیر جمعیت زیادی از مسیر بلوار کشاورز به سوی میدان ولیعصر در حال حرکتند.

مردم با در دست داشتن پرچم های جمهوری اسلامی ایران، یا فاطمه زهرا، با سردادن شعارهای مرگ بر منافق، مرگ بر آمریکا و اسرائیل در حال حرکت به سوی میدان ولیعصر هستند.

افزایش جمعیت راهپیمایان در بلوار کشاورز

لحظه به لحظه بر تعداد جمعیت حاضر در مسیر بلوار کشاورز حدفاصل خیابان حجاب تا میدان ولیعصر افزوده می شود.

جمعیت حاضر که از قشرهای مختلف هستند، با در دست داشتن پرچم های جمهوری اسلامی ایران ، پلاکاردهایی دارند که روی آنها نوشته شده است :" مردم خواهان حفظ آرامش هستند، حزب فقط حزب علی ، رهبر فقط سیدعلی و مردم حساب خود را از آشوبگران جدا کنند ".

میدان ولی عصر مملو از جمعیت

میدان ولی عصر تهران اکنون پوشیده از جمعیتی است که برای مخالفت با خشونت های روزهای اخیر تجمع کرده اند.

تجمع کنندگان در این مکان پلاکاردهایی در دست حمل می کنند که بر روی آنها نوشته شده است: چرا رأی 40 میلیون نفر را نادیده می گیرید، 28 مرداد تکرار شدنی نیست، سفارت انگلیس در تهران و بی بی سی باید تعطیل شود ، آشوب هرگز .

در میان جمعیت حاضر قشرهای مختلف مردم به چشم می خورد.

حضور الهام در جمع راهپیمایان

سخنگوی دولت به همراه جمعی از راهپیمایان در حال حرکت به سمت میدان ولی عصر و پیوستن به تجمع کنندگان در این میدان است.

هر لحظه بر تعداد تجمع کنندگان افزوده می شود و گروه های مختلف پلاکاردهایی در دست دارند که روی آن نوشته شده است" چرا 40 میلیون رأی ملت ایران زیر سئوال برود."

همچنین تجمع کنندگان عکس هایی از مقام معظم رهبری و احمدی نژاد در دست دارند.

هم اکنون تجمع کنندگان در حال شعار دادن هستند.

حرکت مستمر مردم برای شرکت در مراسم میدان ولیعصر

جمع زیادی از میدان هفت تیر به سمت میدان ولیعصر در حالی که یک ساعت از زمان برگزاری مراسم می گذرد در حال حرکتند.

این گروه ها در حال حرکت، شعارهای "الله اکبر"، "مرگ بر آمریکا"، "مرگ بر اسرائیل"، "مرگ بر بـی بی سی" سر می دهند و پرچم های ایران را در دست دارند.

همچنین مردم در گروه هایی در حالی که مراسم آغاز شده است در حال حرکت به سمت میدان ولیعصر هستند.

حضور قشرهای مختلف مردم در میدان ولی عصر

از ساعاتی پیش گروههای مختلف مردم برای شرکت در راهپیمایی در میدان ولیعصر از میدان فردوسی شروع به حرکت کرده اند.

شهروندان تهرانی در این راهپیمایی با سردادن شعارهایی خواستار توقف ناامنی های چند روز اخیر در کشور شده اند.

برخی از این افراد هدف خود را از حضور در این راهپیمایی مخالفت با اغتشاشگران و عوامل دیگری که موجب این ناامنی شدند اعلام کردند و افزودند : با هر گونه اغتشاش و ناامنی مخالفیم و تخریب اموال عمومی به دست این افراد سودجو و خرابکار امری نابخشودنی است.

قطعنامه پایانی راهپیمایان تهرانی

راهپیمایان تهرانی در مخالفت با اقدامات اخیر آشوبگران و اغتشاش گران، قطعنامه ای در میدان ولیعصر قرائت کردند.

در این قطعنامه با تجلیل از حضور حداکثری و دشمن شکن قشرهای مختلف مردم در انتخابات 22 خرداد، آمده است: اینک که حضور با شکوه ایرانیان در عرصه مشارکت بخشی برای مردم سالاری دینی نمادی جهانی یافته است ، بیگانگان در صدد انتقام از ملت ایران برآمده اند و اهداف شوم خود را از طریق نفوذ در میان هواداران برخی کاندیداها جستجو می کنند.

در بخش دیگری از این قطعنامه تصریح شده است: در روزهای اخیرعده ای به تخریب اماکن عمومی و نظامی اقدام کرده اند و تعدادی از هموطنان عزیز را در معرض آسیب جدی قرار داده اند، ما مردم تهران به تأسی از آموزه های حضرت امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامی در حفظ وحدت و وفاق ملی در برابر بیگانگان و ایادی دشمن با حضور در این راهپیمایی اعلام می داریم.

دراین قطعنامه همچنین آمده است: فصل الخطاب در قضیه انتخابات پیام وحدت بخش رهبر معظم انقلاب است و در حوزه مسائل مطرح شده از سوی برخی کاندیداها معتقدیم بهترین راهکار خویشتن داری و پیگیری موضوع از طریق شورای نگهبان است و بی تردید هر اقدامی که منجر به خلل در این راه قانونی شود محکوم خواهد بود.

شرکت کنندگان در راهپیمایی مردمی در تهران همچنین در قطعنامه خود تصریح کرده اند:ما مردم تهران حماسه عظیم 22 خرداد 88 را تبلور رشد و بلوغ سیاسی ایرانیان و عزم و اراده آنان برای تداوم گفتمان انقلاب و رهبری دانسته و ضمن محکومیت شدید اقدامات اخیر آشوبگران برای ایجاد زمینه تفرقه و پیاده سازی نقشه های دشمنان قسم خورده ، از نیروی انتظامی و دستگاه های امنیتی می خواهیم با مظاهر آشوب که موجب سلب آسایش شهروندان شده است با اقتدار و قاطعیت برخورد کنند.

در این قطعنامه تصریح شده است: ما حرکت مداخله جویانه دشمنان نظام به ویژه آمریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی را از آشوب طلبان و اراذل و اوباش سیاسی- اجتماعی در تلاش برای شعله ور کردن فتنه در ایران اسلامی محکوم کرده و از طرفداران نامزدها انتظار داریم حساب خود را از معاندان جدا کنند.

در بخش دیگری از این قطعنامه آمده است : ما مردم تهران به نمایندگی از همه ایرانیان تا رفع کامل فتنه و اقدامات آشوبگران، با هوشیاری و آمادگی همه جانبه در صحنه حاضر هستیم و حتی یک لحظه عرصه شهر را برای تکرار جنایات قانون شکنان خالی نمی گذاریم و در صورت نیاز پاسخ محکم و سختی به آنان می دهیم.

شهروندان تهرانی از دستگاه های امنیتی و قضایی خواسته اند هر چه سریعتر عوامل توطئه آفرینی های اخیر را شناسایی و با شدت با آنان برخورد کنند.

در پایان این قطعنامه تصریح شده است : ساختن ایرانی آباد و مقتدر در گرو امنیت پایدار است و امروز که با خلق حماسه 22 خرداد و انتخاب رئیس جمهور آن هم با رأی قاطع فراهم آمده، بر همگان لازم است با استحکام پایه های وحدت و پیروی همه جانبه از منویات رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای، همه ظرفیت های موجود در کشور را در مسیر کمک و تعالی کشور به صحنه آورده و موجبات شادی روح حضرت امام(ره)، شهیدان و مسرت دوستداران انقلاب فراهم آورده شود.

انتخابات

velayat — Thu, 28 May 2009 06:31:18 GMT

میزان رای ملت است(امام خمینی قدس سره)

سلام دوستان

امروز می خوام چند جمله ای در مورد انتخابات بنویسم.

فقط رای بدین مهم نیست به چه کسی فقط رای بدین. همین!

اقتدار جمهوری اسلامی و پشتوانه نظام رای تک تک ماست.

همه این کاندیدا صلاحیت انتخاب شدن دارند ولی دو کاندیدا در این بین احتمال انتخاب شدنشون بیشتره

(به ترتیب حروف الفبا)آقای دکتر محمود احمدی نژاد و آقای مهندس سید میر حسین موسوی.

به هرحال هر کدام از این عزیزان که انتخاب شوند ،برای ما مهم رای ملت است و همه ما باید به رای و

انتخاب ملت احترام بگذاریم.

نمیگم انتقاد نکنیم ،بهانه نگیریم!

انتقاد باشه ،انتقاد سازنده!

اکنون تمام دنیا اعم از دوست و دشمن چشمشان به انتخاب ماست.

پس با شرکت در انتخابات دل دوستان را شاد و چشم دشمنان ایران زمین را کور کنید،

به امید سربلندی ایران و ایرانی

آیت الله العظمی بهجت دارفانی را وداع گفت

velayat — Sun, 17 May 2009 16:24:18 GMT

آیت الله العظمی بهجت از مراجع تقلید دارفانی را وداع گفت

ساعت خبر: 17:37 - تاريخ خبر: 27/02/1388

به گزارش واحد مرکزی خبر ، حضرت آیت الله العظمی بهجت ساعت 15 و ده دقیقه امروز یکشنبه به علت ایست قلبی به بیمارستان حضرت ولی عصر قم منتقل شد که تلاش پزشکان برای احیای ایشان موثر واقع نشد .

زندگی نامه آیت الله العظمی بهجت

آیت الله العظمى حاج شیخ محمد تقى بهجت (ره) اواخر سال 1334 (ه ق) درشهر فومن واقع در استان «گیلان» دیده به جهان گشود.

آیت الله العظمی بهجت تحصیلات ابتدایى حوزه را در مکتب خانه فومن به پایان رساند و پس ازتحصیلات ادبیات عرب در سـال 1348 (ه ق) هنگامى کـه حدود 14 سال از عمر شریفش مى ‏گذشت، بـراى تکمیل دروس حوزوى عازم عراق شد و حدود چهار سال درکربلا معلى اقامت کرد .

آیت الله العظمى بهجت عـلاوه بـر تحصیل علوم رسمى از محضر استادان بزرگ آن سامان، از جمله مرحوم حاج شیخ ابوالقاسم خویى (غیر از آیت الله العظمى خویى معروف) بهره برد و در سال 1352 (ه ق) براى ارائه تحصیل رهسپارنجف اشرف شد و سطح عالى علوم و حوزه را در محضر آیات عظام از جمله حاج شیخ مرتضى طالقانى (ره) به پایان رساند و پس از درک محضر آیـات عظام حـاج آقاى ضیاء عراقى و میرزاى نائیینى (ره) در حوزه درسى آیـت الـله حاج شیخ محمد حسین غروى اصفهانى معروف به کمپانی وارد شد.

افزون بر این ایشان از محضر آیات عظام حاج سید ابوالحسن اصفهانى وحاج شیخ محمد کاظم شیـرازى (ره) صاحب حاشیه برمکاسب و درحـوزه علوم عقلى، کتـاب "الاشارات والتنبیهات" و اسفار را نزد آیت الله سید حسین بادکوبه‏اى (ره) فرا گرفت و در زمان تلمذ به تدریس سطوح عالى پرداخت و درتالیف کتاب (سفینة‏البحار) با محدث کبیرحاج شیخ عباس قمى (ره)همکارى کرد.

آیت الله العظمى بهجت در زمینه تهذیب نفس در زادگـاهش (فومن) از کـودکى محضر عالم بـزرگوار سعیدى و در کربلا از برخى علماى دیگر بهره برد؛ وی در نجف اشرف در سن 17 سالگى با آیت حق عـلامه قاضى (ره) آشنا شد و گمشده خویش را در وجود ایشان یافت و در سلک شاگردان اخلاقى - عرفانى ایشان درآمـد.

وی سـرانجام در سال 1364 (هق) مطابق با 1324 (ه ش) با قلبى صیقل یافته ازمعنویت و سینه ‏اى مـالامال از عشق به حضرت حق و با کوله بارى از علم و کمال به سرزمین خویش هجرت کرد و در زادگاهش تشکیل خانواده داد.

آیت الله العظمی بهجت درحالى که عازم نجف اشرف بود، هنگام عبور از قم زمانى کـه هنوز چند ماهی ازمهاجرت آیت الله بروجردى (ره) به قم نگذشته بود، به طور موقت در شهر مقدس قم سکنی گزید وپس از شنیدن خبر رحلت استادان بزرگ حوزه علمیه نجف، درآن جا رحلت اقامت ‏افکند.

ایشان در قـم از محضر آیـات عظام حجة ‏الاسلام و المسلمین کـوه کمره‏اى و آیت الله العظمى بروجردى بهره فراوان برد .

معظم له پس از ورود به قم به تدریس خـارج فقه و اصول پرداخت و به تربیت شاگردان بسیاری همت گماشت.

برخی از تالیفات حضرت آیت الله العظمی بهجت عبارتند از: یک دوره کامل اصول، حاشیه بر مکاسب شیخ انصارى (ره) و تکمیل آن تا آخر مباحث مربـوط به مکاسب و متاجر، دوره کامل طهارت، دوره کامل کتاب صلاة، دوره کامل کتاب زکات، دوره کامل کتاب خمس و حج، حاشیه بر کتاب ذخیرة العباد مرحوم شیخ محمد حسین غروى، چندین مجله تقریبا یک دوره فقه فارسى، حاشیه بر مناسک شیخ انصارى (ره).

بعد از فـوت مرحوم آقای سید احمد خوانساری(ره) جلـد اول و دوم کتـاب «ذخیره العباد» (جامع المسائل کنونی) را به قلم خود تصحیح و در اختیار خواص گذاشت .

آن مرجع عالیقدر پس از 96 سال زندگی پربار و سالها جد وجهد علمی امروز بـه دیدار معبود شتافت .

به نقل از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران

خطبه فدک

velayat — Fri, 08 May 2009 06:13:21 GMT

خطبه فدک

حمد و ثنا

كلام خود را آغاز مي‌‏كنم با حمد و سپاس خدايي كه به ستايش و فضل و عزت و رفعت از همه كس سزاوارتر است.

خداوند را بر نعمت‌هايي كه عطا فرموده مي‌‏ستايم، و بر الهامش سپاس مى‌‏نمايم، و بر نعمتي گسترده‏ كه ابتداءً عنايت نموده و نعمت فراواني كه عطا فرموده و تفضلات پى‌‏درپي كه مرحمت كرده ثنا مى‌‏گويم.

او را سپاس مى‏گويم با حمدهي بى‏پاياني كه از حد شمارش بيرون است، و قدرت بر شكر همه‏ي آن‌ها نيست، و نهايت آن‌ها قابل درك نخواهد بود. نعمت‌هايي كه خداوند بري ازدياد و دوام آن‌ها ما را دعوت به شكرگزاري نموده، و بندگانش را بر فرستادن آن‌ها مطيع خود گردانيده، و براي كامل نمودن بخشش‌هايش از آنان حمد و ستايش خود را خواسته، و در كنار آن به طلب چنين نعمت‌هايي امر فرموده است.

گواهي مى‏دهم كه معبودي غير «اللَّه» نيست. تنها او معبود است و شريكي ندارد. كلمه‏‌اي است كه تأويل آن اخلاص است و متضمن رساندن قلوب به اعتقاد وحدانيت خداست، و آن‌چه را كه عقل به آن پي مى‏برد در انديشه‏‌ها ظاهر نموده است. خداوندي كه امكان ديدنش و قدرت توصيف او بري كسي نيست، و به خيال كسي نمى‏گنجد. خداوندي كه تمام اشيا را بدون آن‌كه چيزي قبل از آنان باشد بوجود آورده، و بى‏آن‌كه از نمونه‌‏هايي براي خلقت پيروي كرده باشد آنان را آفريده است. با قدرتش به آنان وجود داده و با اراده‌‏ي خود آنان را خلق فرموده، بدون آن‌كه نيازي به خلقت آنان داشته باشد يا فايده‌ا‏ي به او عائد شود.

بلكه علت در خلقت آنست كه حِكمت خود را بري ما سوايش معلوم بنمايد، و آنان را به إطاعت خود متوجه كند، و قدرت خويش را به منصه‏ي ظهور برساند، و دلالت بر ربوبيتش نمايد و خلق را به عبادت خود بخواند و به دعوت خود عزت و غلبه بخشد. هم‌چنين براي دوري آنان از عذابش و سوق آنان به بهشتش ثواب را بر اطاعت خود و عذاب را در معصيتش قرار داد.

بعثت پيامبر (ص) و مسير رسالت

و گواهي مي‌‏دهم كه پدرم حضرت محمد بنده و فرستاده‏ي اوست، كه خداوند او را قبل از خلقتش اختيار نمود، و قبل از بعثتش او را برگزيد، و پيش از انتخابش نام او را معرفي كرد. اين انتخاب هنگامي بود كه مردم در مخفيگاه غيب پنهان بودند و در پس پرده‏هي هولناك مستور و به نهايت عدم مقرون بودند.

علت اين اختيار آن است كه خداوند به سرانجام كارها آگاه و به حوادث روزگار احاطه دارد، و به زمان وقوع مقدرات عارف است. براي اتمام امر خود او را مبعوث گردانيد، و به قصد اجري حكم خود او را برانگيخت، و بري انفاذ مقدرات حتمي خود او را به پيامبري اختيار نمود. آن حضرت مردم را ديد كه هر گروهي داراي دين مخصوص به خود است، و به آتش‌ افروخته‌‏ي خود روي آورده و بُتان خود را پرستش مى‏نمايند، و با آن‌كه فطرتاً معرفت خدا را دارند ولي منكر او هستند.

آنگاه خداوند متعال به بركت پدرم حضرت محمد صلي اللَّه عليه و آله ظلمت‏ها را به نورانيت مبدل ساخت، و از قلب‌هإ؛11ّّ قساوت را برطرف نمود، و از ديده‏‌ها تحير را زايل كرد، و مطالب مبهم را براي همگان روشن نمود. آن حضرت دعوت الهي خود را با هدف هدايت مردم آغاز كرد و آنان را از گمراهي نجات داد، و از لجاجت‌ها آگاهي بخشيد، و آنان را به ديني محكم هدايت نمود، و به راه مستقيم فراخواند.

سپس خداوند عزوجل او را با رأفت و رحمت و اختيار به سوي خود خواند تا او را از خستگي اين دنيا آسوده گرداند و سنگيني بار ناملايمات را از او بردارد، و او را در احاطه‌‏ي ملائكه‌‏ي ابرار و رضوان پروردگار غفار و مجاورت ملك جبار قرار دهد. درود خدا بر پدرم پيام ‏آور و امين وحي خدا و برگزيده و منتخب از خلق و مرضي او. درود و سلام و رحمت و بركات الهي بر او باد......

آنگاه حضرت زهرا عليهاالسلام متوجه اهل مجلس شدند، و خطاب به تمام مهاجران و انصار فرمودند:

شما بندگان خدا پرچم و علم أمر و نهي الهي، و در بردارنده دين و وحي او و پاسداران خدا بر خود هستيد، و رساننده‏ي احكام الهي به ديگر امتهايي كه در اطراف شمايند مى‏باشيد. در بين شما شخصي است كه استحقاق زعامت دارد، و او كسي است كه قبلاً در مورد اطاعت او متعهد شده ‏ايد.

و ما يادگاراني هستيم كه خداوند ما را نمايندگان خود بر شما قرار داده، و به همراه ما كتاب ناطق الهي و قرآن صادق و نور تابناك و شعاع درخشنده‏ي است كه دليل آن روشن و اسرار آياتش ظاهر است، و با ما دليل و برهاني است كه ظواهرش متجلي و استماع آن براي مردم هميشگي است (و ملال‌‏آور نيست).

پيروان او بخاطر آن مورد رشك ديگران هستند، و تبعيت او بشر را به رضوان خدا سوق مى‏دهد، و گوش دادن به آن نجات را بدنبال مى‏آورد. در او است بيان دليل نوراني الهي، و پند مكرر خداوند، و واجباتي كه تبيين شده و محرماتي كه از آن منع گرديده، و احكامي كه كافي است و ادله‌ا‏ي كه روشن است و كلماتي كه شفابخش است، و فضايلي كه بدان دعوت شده، و اموري كه اجازه‏‌ي انجام آن داده شده، و رحمتي كه اميد آن مي ‏رود، و قوانيني كه واجب شده است.

پس خداوند ايمان را طهارت شما از شرك قرار داد، و نماز را دوري از كبر، و زكات را صفي روح و زيادي در روزي و روزه را تحكيم اخلاص، و حج را بلندي و رفعت دين و احيي سنت‌ها و اعلان شريعت، و عدالت را نظام قلب‌ها و قبولي دين، و اطاعت ما اهل‏بيت را موجب نظام داشتن ملت، و امامت ما را امان از تفرق و جدايي، و جهاد را عزت اسلام، و صبر را كمكي بر استحقاق اجر، و امر به معروف را باعث مصلحت عمومي، و نهي از منكر را بري تنزيه دين، و نيكي به والدين را حفظ از نارضايتي، و صله‌‏ي ارحام را مايه طولاني شدن عمر و كثرت افراد يكدل، و قصاص را حفظ خون‌ها، و وفي به نذر را روزنه‏‌ي براي بخشش گناهان، و كامل نمودن كيل و وزن را براي حفظ اموال از نقص و ضرر، و نهي از نوشيدن شراب را دوري از پليدي، و پرهيز از نسبت ناروا به بانوان عفيفه را مانع از لعنت ، و دوري از دزدي را سبب جلوگيري از اعمال زشت و نخوردن مال يتيم و برنداشتن آن را پناهي از ظلم، و نهي از زنا را حفظ از غضب الهي، و عدالت در احكام را مايه‌‏ي دلگرمي مردم، و ظلم ننمودن در حكم را بري ترس از حق قرار داده، و بري اخلاص در قبول ربوبيت خود شرك را حرام نموده است.

پس تقوي الهي را در بالاترين درجه پيشه‏‌ي خود بنماييد، و در حالي از اين دنيا برويد كه مسلمان باشيد، و از فرامين خدا روي برنگردانيد، و آن‌چه امر فرموده اطاعت كنيد و از آن‌چه نهي فرموده خودداري كنيد، و پيرو علم باشيد و بدان تمسك كنيد كه فقط بندگان آگاه از خدا مى‏ترسند. پس حمد و ثني خدايي را بجا آوريد كه با عظمت و نورش تمام اهل آسمان و زمين در جستجوي وسيله‌ا‏ي بسوي اويند. و ما آن وسيله‌ي الهي در خلقش هستيم، و ما آل‏رسول خداييم، و ما مقربان درگاه خدا، و جايگاه قدس او، و حجت غيبي الهي و وارث انبيي اوييم.

بدانيد من فاطمه‌‏ام!

ي مردم بدانيد من فاطمه‌‏ام، و پدرم محمد كه فرستاده‏ي پروردگارتان و خاتم پيامبرانتان است. كلام اول و آخر من اين است، و در اين مطلب اشتباه نمى‏كنم و آن‌چه كه انجام مى‏دهم گزاف نيست و سخن به دروغ نمى‏گويم. پس با گوشي شنوا و قلبي آگاه سخن مرا گوش كنيد.

بسم اللَّه الرحمن الرحيم، فرستاده‌‏ي خدا نزد شما آمد كه از شما بود و تحمل مشقت شما بر او دشوار بود و او نسبت به هدايت شما بسيار پافشاري داشت و نسبت به مؤمنين با رحمت و رأفت بود.

اگر در حسب و نسب او نظر كنيد و او را بشناسيد مى‏يابيد كه در بين تمام زنان او تنها پدر من است، و در بين تمام مردان او تنها برادرِ پسر عموي من (علي عليه‌‏السلام) است و چه خوب انتسابي است. او رسالت الهي خود را به انجام رسانيد و امور باعث عذاب پروردگار را اظهار نمود، و از راه و روش مشركان روي گرداند، و از سنت جاهلي آنان اعراض نمود. كمر آنان را در راه رسالتش شكست، و گلوي آنان را فشرد، و مردم را با حكمت و پند نيكو به راه خدا دعوت نمود.

بُتان را شكست و سره‌ي گردنكشان را به خاك افكند، تا آن‌كه اجتماع آنان را از هم پاشيد و آنان از صحنه پشت نمودند و نور صبح هدايت ظلمت شرك را شكافت و پرده از حق برداشته شد. زعيم ديني گوينده شد، و آتش كفر خاموش گرديد، و زبان شياطين لال شد و پست فطرتان منافق هلاك شدند، و گره‏‌ي كفر و خلاف از هم گشوده شد، و شما به كلمه‌‌ا‏ي اخلاص تكلم نموديد با عده‏‌اي از پاكان كه عفيف بودند.

شما بر لبه‏‌ي پرتگاه آتش قرار داشتيد كه پيامبر الهي شما را نجات داد. شما كساني بوديد كه بتان را پرستش مى‏كرديد، و قمار بازي مى‏كرديد.

چنان خوار بوديد كه جرعه‌‏ي هر نوشنده، و شكار هر طمعكار، و هم‌چون آتشگيره‏ي كه بردارنده‌‏ي آن زياد توقف نمى‏كند بوديد، و زير قدم‌هاي ديگران قرار داشتيد. آب آشاميدني شما آب كدر، و خوراك شما پوست دباغي نشده بود. مى‏ترسيديد كه مردم از اطرافتان ناگهان بر شما حمله كنند.

تا آن‌كه خداوند تبارك و تعالي به بركت پيامبر حضرت محمد صلي اللَّه عليه و آله شما را بعد از اين همه سختي‌ها نجات داد، و بعد از آن‌كه او گرفتار پهلوانان كفار و گرگان عرب و گردنكشان اهل كتاب گرديد، هرگاه كه آتشِ جنگ را مى‏افروختند خداوند آن را خاموش مى‏نمود و هر زمان كه قدرت پيروان ضلالت ظاهر مى‏شد يا دشمنان مشرك دهان خود را بري از بين بردن شما باز مى‏كردند برادرش علي را براي نابودي آنان به عمق دهانشان مى‏افكند. او هم تا گوشه‌ي آنان را پايمال نمى‏كرد، و آتش آنان را با تيزي شمشيرش خاموش نمى‏نمود باز نمى‏گشت.

او (علي عليه‏‌السلام) كسي بود كه در راه خدا سختي و مشكلات را تحمل مى‏كرد و استقامت از خود نشان مى‏داد، و نزديكترين اشخاص به پيامبر و آقي اوليي خدا بود. در راه خدا كمر همت بسته بود و دلسوزانه و با جديت و تلاشِ پيگير عمل مى‏كرد، و در راه خدا سرزنش ملامت كنندگان تأثيري در او نداشت.

و اين در حالي بود كه شما در زندگي راحت و در كمال آرامش و امنيت و نشاط بوديد، و در رفاه زندگي خوش مى‏گذرانديد. غذاي لذيذ مي‌خورديد و آب زلال مي ‏نوشيديد و انتظار رسيدن بلاها را بر ما داشتيد و منتظر شنيدن اخبار آن بوديد! و چون جنگي شدت مي‌گرفت خود را كنار مى‏كشيديد، و هنگام كارزار و جنگ فرار مي ‏كرديد.

هنگامي كه خداوند جايگاه انبيا و منزلگاه برگزيدگانش را براي او اختيار نمود و آن‌چه به او وعده داده بود به اتمام رساند كينه و دشمني ناشي از نفاق شما ظاهر گرديد، و پوشش دين كهنه شد و جامه‌‌اش مندرس و استخوانش ضعيف گرديد، و آن قدرت ضعيف از بين رفت. خشم فروخورده‏‌ي گمراهان به تكلم درآمد، و گمنام ذليلان ظاهر شد، و شخص مورد قبول اهل باطل صدا درآورد، و در عرصه‏‌ي شما قدرت‏ نمايي كرد. شيطان از كمين‌گاه خود سر برآورد و شما را بسوي خود خواند و شما را دعوت نمود و ديد كه دعوت او را اجابت مي‌نماييد و آماده‌‌ي فريب خوردن از او هستيد، و چون شما را به قيام بر عليه حق خواند قيام و سرعت قبول شما را يافت، و چون شما را بر ضد حق به غضب و خشم در آورد شما را غضبناك ديد. پس شتر ديگران را بري خود علامت‏گذاري نموديد و آن را به آبي كه از آن شما نبود حاضر كرديد. تمام اين قضايا در حالي بود كه فاصله‏‌ي زيادي نشده و زخم هنوز وسيع بود و جراحت هنوز التيام نيافته و پيامبر هنوز دفن نگرديده بود! (با نيرنگ و دروغ بر مردم جلوه داديد كه حضورتان در سقيفه براي دفع فتنه بوده است). به گمان ترس از بروز فتنه به سرعت اقدام كرديد ولي بدانيد كه در فتنه سقوط كرديد و جهنم كافران را از هر سو در بر مى‏گيرد.

اين كارها از شما بعيد بود و چگونه چنين كاري كرديد و به كجا بازمي گرديد، با اين‌كه كتاب خدا در بين شماست؟! كتابي كه امورش ظاهر و احكامش نوراني و علامت‌هايش واضح و نواهيش تبيين شده و اوامرش روشن است. به چنين كتاب خدايي پشت نموديد.

وي بر شما! آيا مى‏خواهيد از او روي گردانيد يا به غير آن‌چه كه در آن است حكم كنيد؟ بد جايگزيني براي ظالمان است، و كسي كه غير اسلام را به عنوان دين برگزيند از او قبول نمى‏شود و در آخرت از زيانكاران خواهد بود.

سپس درنگ نكرديد مگر به مقدار آرام شدن فتنه و جي گرفتن قلاده‏‌ي آن كه شروع نموديد در برافروختن شعله‌ي فتنه و برانگيختن هيزم‌هاي آن و نداي شيطان مكار را اجابت كرديد و شروع به خاموش كردن انوار ديني روشن و بي ‏اعتنايي به سنت‌هاي پيامبر برگزيده نموديد.

به ظاهر طرفداري از دين مى‏نماييد در حالي كه در باطن به نفع خود عمل مي ‏كنيد و نسبت به اهل‏بيت و فرزندانش با حيله و نيرنگ رفتار مي‌‏كنيد ما در مقابل اذيت‌هاي شما صبر مي ‏كنيم مانند صبر كسي كه با چاقوي بزرگ و پهن اعضايش را قطعه قطعه كنند و تيزي نيزه را در بدنش فروبرند!

شما اكنون معتقديد كه ارثي و نصيبي براي ما اهل‏ بيت نيست! آيا در پي حكم جاهليت هستيد؟! و چه حكمي بهتر از حكم الهي براي گروهي است كه يقين دارند؟ آيا نمى‏دانيد؟! البته كه هم‌چون آفتاب تابنده براي شما روشن است كه من دختر اويم. از شما مسلمانان بعيد است! آيا ارث پدرم به ‏زور گرفته شود؟

اي پسر ابوقحافه، آيا در كتاب خدا نوشته شده كه تو از پدرت ارث ببري ولي من از پدرم ارث نبرم؟ مطلبي تعجب‏‌آور و متحيركننده آورده‌‏ايد كه از روي جرأت بر قطع رحم رسول ‏اللَّه و شكستن پيمان چنين اقدامي كرده‌‏ايد! آيا از روي عمد كتاب خدا را رها كرده و پشت سر خود افكنديد؟ آن‌جا كه خداوند تبارك و تعالي مى‏فرمايد: «و سليمان از داود ارث برد» و آن‌چه حكايت نموده از قضيه‏‌ي يحيي و زكريا آن‌جا كه مى‏فرمايد:

«پروردگارا... فرزندي به من عنايت فرما كه از من و از آل‏ يعقوب ارث ببرد» و فرموده: «و خويشان ميت بعضي بر بعض ديگر در كتاب خدا در ارث بردن تقدم دارند» و فرموده: «خداوند در رابطه‌‏ي با اولادتان سفارش مى‏نمايد كه فرزندان پسر دو برابر فرزندان دختر ارث مى‏برند» و فرموده: «اگر ميت چيزي بعد از خود باقي بگذارد براي والدين و خويشان به نيكي وصيت نمايد، اين حقي است كه متقين بايد آن را انجام دهند».

گمان نموديد بهره‏‌اي از ارث براي من نيست و از پدرم ارثي به من نمى‏رسد و بين من و پدرم نسبتي نيست؟! آيا خداوند شما را به آيه‏‌اي اختصاص داده كه پدرم را از آن خارج نموده است؟ يا مى‏گوييد ما اهل دو مذهب هستيم كه از يكديگر ارث نبريم؟! آيا من و پدرم هر دو اهل يك مذهب نيستيم؟! يا اين‌كه شما به عام و خاص قرآن از پدرم و پسرعمويم (علي عليه‌‏السلام) آگاه تريد؟

اكنون كه فدك را نمى‏دهي اين مركب زين و افسار شده‏‌ي آماده را بردار تا در قبر همراه تو باشد و روز قيامت وبال آن گريبانت را بگيرد. خداوند خوب حكم ‏كننده‌‏ي و حضرت محمد صلي الله عليه و آله خوب زعيمي و قيامت خوب وعده‌‏گاهي است. بعد از مدت كوتاهي پشيمان مى‏شويد، و در روز قيامت اهل باطل زيان مى‏كنند، و زماني پشيمان مي‌‏شويد كه براي شما نفعي ندارد، و بري هر خبري زمان وقوعي است، و بزودي مي‌فهميد عذاب خوار كننده گريبان چه كسي را مي ‏گيرد و چه كسي است كه عذاب دايمي بر او نازل مي ‏شود.

سپس حضرت نظري به مرقد پدر افكند و بغض گلويش را فشرد و در ضمن ابياتي از شعر چنين فرمود:

اي پدر! بعد از رحلت تو واقعه‌اي بزرگ و قضايي مشكلي واقع شد، كه اگر تو شاهد آن بودي مصيبت برايمان بزرگ نمى‏آمد.

ما هم‌چون زميني كه باران فراوان را از دست دهد تو را از دست داديم، و قوم تو فاسد گرديدند. پس شاهد آنان باش و غائب مباش. و براي هر اهلي مزيت و برتري بر ديگر نزديكان نزد خدي متعال است. آن هنگام كه تو رفتي و خاك بين ما و تو حايل شد مردماني كينه ‏هاي خود را بر ما ظاهر نمودند.

اكنون كه تو از بين ما رفته‏‌اي و تمام زمين غصب شده مردم با چهره‌اي گرفته با ما روبرو مي ‏شوند و ما خوار شده ‏ايم، و بزودي در روز قيامت باعث ظلم خانواده‌‌ي ما مي ‏فهمد كه به كجا بازمي ‏گردد.

تو هم‌چون ماه چهارده شب و نوري بودي كه از تو كسب نور مي ‏شد و كتابي آسماني از طرف خداي با عزت بر تو نازل مي ‏گرديد.

و جبرئيل با آوردن آيات الهي با ما انس داشت و با رفتنت درِ تمام خيرها را بستي. شهر من با آن وسعتش بر من تنگ شده و دو سبط تو خوار گشتند كه در اين براي من بلايي است.

اي كاش قبل از رفتن تو مرگ با ما روبرو مى‏شد هنگامي كه تو از پيش ما رفتي و تلّي از خاك مانع از تو شد. ما مبتلا به مصيبت از دست رفتن عزيزي شديم كه هيچ محزوني از مردم چه عرب و چه عجم به رفتن چنين عزيزي مبتلا نشده است.

پس هر اندازه كه در اين دنيا زندگي كنيم و تا زماني كه چشم‌هايمان باقي است براي تو با اشكي ريزان گريه مي كنيم.

تا روزي كه تو زنده بودي {پيامبر} حمايت‏ كننده‏‌اي داشتم و با آسودگي رفت و آمد مي ‏نمودم و تو بال من و ياورم بودي، ولي امروز در برابر فردي ذليل خاضع شده‌‏ام و از او فاصله مي ‏گيرم و به دست خود ستمگران را دور مى‏كنم.

در حالي كه قُمري از روي غصه، شبانه روي شاخه ‏ي گريه مي ‏كند، من در روز روشن بر مصائبم اشك مي‌‏ريزم.

اي يادگاران زمان پيامبر، و اي ياوران دين و پناه‌‏دهندگان اسلام! اين چه سستي است در ياري من و چه ضعفي است در كمك به من و چه كوتاهي است درباره‌‏ي حق من و چه خوابي است كه در مورد ظلم به من شما را فراگرفته است؟! آيا پيامبر صلي اللَّه عليه و آله پدرم نمى‏فرمود: «حُرمت هر كسي را نسبت به فرزندانش بايد نگاه داشت»؟ چه زود كار خود را كرديد، و عجب زود به كاري كه زمانش نرسيده بود اقدام نموديد!

و شما قدرت كمك به آنچه من طلب مي ‏كنم و قوت برگرفتن آنچه در پي آن هستم و مي خواهم داريد. آيا به راحتي مي ‏گوييد «محمد رسول خدا از دنيا رفت»؟ بخدا قسم اين واقعه ‏ي مهم است كه شكافي عظيم و گسيختگي گسترده‏ ي همراه داشت، و التيام‏ دهنده‌ي آن مفقود بود. با غيبت پيامبر زمين تاريك گرديده، و برگزيدگان الهي محزون گشته‌‏اند، و در مصيبت او آفتاب و ماه گرفته و ستارگان پراكنده شدند. با رحلت او اميدها به يأس مبدل شد، و اموال غارت شد و حريم آن حضرت از بين رفت، و حرمت او مورد اهانت قرار گرفت. با رفتن او امت در فتنه افتادند و ظلمت همه جا را فراگرفت و حق از بين رفت.

بخدا قسم رحلت پيامبر صلي اللَّه عليه و آله بليه‌‏ي بسيار بزرگ و مصيبت عظيم است كه مصيبتي مثل آن و حادثه‌‏ي ناگواري هم‌چون آن در دنيا نخواهد بود و به اين مصيبت عظمي كتاب خدا در خانه‌هايتان و در هر صبح و شام آگاهي داده و به آن در گوش‌هايتان با ندا و فرياد و خواندن و فهماندن خبر داده است.

و هم‌چنين خبر داده از آن‌چه كه به انبيي الهي و فرستادگان خداوند در گذشته رسيده كه حكم‏ت‌هايي و قضا و قدر حتمي است. (آن‌جا كه فرموده:) «و نيست محمد مگر فرستاده‌‌ي خدا كه قبل از او پيامبران آمده‌‏اند. آيا اگر بميرد يا كشته شود به جاهليت خود برمى‏گرديد و مرتد مي ‏شويد؟ كسي كه مرتد شود به خداوند ضرري نمي ‏رساند، و خداوند شكر گزاران را پاداش مى‏دهد»

از شما بعيد است پسران قَيْلَه! آيا در ارث پدرم به من ظلم شود در حالي كه شما حال مرا مى‏بينيد و صداي مرا مى‏شنويد و اجتماعتان منسجم است و نداي نصرت‌‏طلبي من به شما مى‏رسد، و آگاهي بر مظلوميت من همگي شما را فراگرفته است؟!

اين در حالي است كه شما هم تداركات و افراد و هم خانه و سرپوش و هم وسيله و قدرت و هم اسلحه و وسيله‌‏ي دفاع داريد. فراخواني من به شما مى‏رسد ولي پاسخ نمى‏دهيد! و فرياد من به شما مى‏رسد ولي به دادخواهي نمى‏آييد!

شما متصفيد به اين كه بر دشمن بدون سپر و زره حمله مى‏كنيد و به خير و صلاح شناخته شده‏‌ايد و شما كساني هستيد كه به عنوان برگزيده‌‏ي خدا و منتخب او براي ما اهل‏ بيت انتخاب شده‌‏ايد و همان كساني هستيد كه با عرب به مبارزه برخاستيد و خود را وارد امور سخت كرديد و متحمل سختي و زحمت شديد و با امت‌ها به جنگ برخاستيد و پهلوانان را بدون سستي دور نموديد.

ما و شما چنان بوديم كه شما را امر مى‏كرديم و شما اطاعت مى‏كرديد، تا به وسيله‌‏ي ما براي شما موقعيت پا برجايي بدست آمد، و توسط ما آسياب اسلام براي شما به گردش درآمد، و بركات روزگار به جريان افتاد، و تكبر شرك به ذلت كشيده شد، و جوشش دروغ ساكن گرديد، و آتش جنگ خاموش گشت، و دعوت به فتنه و آشوب آرام گرفت، و دين در اجتماع شكل گرفت.

بعد از اين سوابق، حال بعد از روشن شدن حق به كجا مى‏رويد، و بعد از آن‌كه بيان شده بود، و بعد از اعلان حق كجا آن را پنهان كرديد، و چرا بعد از اين اقدامات به گذشته‌‏ي خود رجوع نموديد و بعد از ايمان مشرك شديد، و بعد از شجاعت ترسيديد از گروهي كه بعد از پيمان بستنشان سوگندهي خود را شكستند و در دين شما طعنه وارد نمودند.

با امامان كفر جنگ كنيد كه آنان پايبند به سوگندهايشان نمى‏باشند، تا شايد از كارهي خود برگردند. آيا با گروهي كه سوگندهاي خود را ناديده گرفتند و قصد بيرون نمودن رسول الهي را دارند كارزار نمى‏نماييد، و حال آن‌كه آنان ابتدا شروع به جنگ نمودند؟ آيا از آنان هراس داريد؟ خداوند سزاوارتر است كه از او بترسيد اگر مؤمن هستيد.

آگاه باشيد! بخدا قسم شما را مى‏بينم كه به زندگي راحت ميل نموده‌‏ايد، و كسي كه سزاوار منصب حل و فصل امور است از جايگاهش دور نموديد، و تن به راحتي در داده‌‏ايد، و از جي وسيع به جي تنگ پناه آورده‏‌ايد، و از دين برگشتيد و آن‌چه را كه حفظ مى‏كرديد دور افكنديد، و چيزي را كه به آساني خورده بوديد برگردانديد.

اگر شما و تمام كساني كه در زمين هستند كافر شوند خداوند از همه‏‌ي آن‌ها بى‏نياز است و خداوند سپاس شده است.

آيا خبر كساني كه قبل از شما از قوم نوح و عاد و ثمود و اقوامي كه بعد از اينان آمدند به شما نرسيده؟ قضايي آنان را جز خدا نمى‏داند كه رسولان الهي با بينات به سوي آن اقوام آمدند، ولي آنان دسته‌ي خود را در دهان خود گذارده و گفتند: ما به آنچه شما فرستاده شده‏ايد كافريم، و ما در آنچه ما را بسويش مى‏خوانيد در شك و ترديد هستيم.

من گفتم آن‌چه گفتم در حالي كه مى‏دانم ياري نكردن وجودتان را فراگرفته و بى‏وفايي هم‌چون لباسي بر قلب‌هاي شما پوشيده شده است. ولي اين سخنان به خاطر بر لب رسيدن جانم بود، و آه‌‏هايي بود كه براي خاموش نمودن آتش غضبم كشيدم، و سستي تكيه‏‌گاهم بود و ضعف يقين شما است و اظهار غصه‌‏ي سينه‌‏ام است كه ديگر نتوانستم آن را مخفي كنم و بري اتمام حجت بود

.پس شتر خلافت را بگيريد و با طناب، رَحْل آن را محكم به شكم آن ببنديد، در حالي كه كمر آن شتر مجروح شده و استخوان‌هايش شكسته و پاهايش ضعيف شده و كف پاهايش نازك گرديده و عيب آن هميشه باقي است. به غضب خداي جبار و ننگ ابدي علامت‏گذاري شده، و پيوسته به آتش الهي روشن است. آتشي كه بر قلب‌ها اثر مى‏گذارد و در عمودهاي كشيده بر آنان ملازم شده است. آن‌چه انجام مى‏دهيد نزد خداوند محفوظ است و به زودي كساني كه ستم كردند مى‏فهمند به كجا مى‏روند.

من دختر پيامبرتان هستم

من دختر كسي هستم كه شما را از عذاب شديدي كه در پيش داريد ترسانيد. پس همگي درباره‏‌ي من حيله بكار بنديد و به تأخير نيندازيد! شما كار خود را بكنيد كه ما هم در كار خود هستيم و منتظر باشيد كه ما هم منتظريم.

پروردگارا بين ما و قوم‏مان به حق حكم كن و تو بهترين حكم‏‌كننده هستي و به زودي كفار خواهند دانست كه عاقبت كار به نفع كيست. و بگو عمل كنيد كه به زودي خدا و رسول و مؤمنين عملِ شما را مى‏بينند و نامه‏‌ي اعمال هر انساني را برگردن او آويخته‌‏ايم. بنابراين هركس به اندازه‌‏ي ذره‌ا‏ي عمل خير انجام دهد نتيجه‌‌‏اش را مى‏بيند و هركس ذره‌اي عمل شر انجام دهد نتيجه‏‌اش را خواهد ديد. و گويا كار چنين مقدر شده است.

آدرس دفتر رهبر

velayat — Mon, 19 Jan 2009 11:55:18 GMT

سلام دوستان

این چند روز به اینترنت دسترسی نداشتم نتونستم مطلب بزارم.

الهام خانم از من آدرس دفتر آیت الله خامنه ای را خواستند ،اگر سوالی مذهبی دارید به آدرس های زیر مراجعه کنید و یا با تلفن آنها تماس بگیرید:

• تهران:
خیابان جمهوری اسلامی، خیابان شهید كشور دوست، دفتر مقام معظم رهبرى
تلفن : 00982164411

• قم:
خیابان صفائیه، دفتر آیت الله العظمی خامنه ای
تلفن: 02517742232

Web: http://www.leader.ir
http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=istifta :استفتاء

اگر سوالی سیاسی و... دارید به آدرس زیر مراجعه کنید(در صورتی که از این آدرس استفاده کنید به تمام سوالات شما پاسخ داده میشود):

http://www.porseman.org/q/newq.aspx

ویا با ای دی پیام رسان یاهو porseman مراجعه کنید.

و یا سوالات خود را از طریق پیام کوتاه(sms)به شماره 30001619 ارسال کنید.

بهتر است نامه های خود را مستقیمآ به دفتر آیت الله خامنه ای به آدرس زیر ارسال کنید:

تهران صندوق پستی (ارتباط مردمی)

آدرس: تهران - خیابان جمهوری اسلامی - انتهای خیابان شهید کشور دوست - دفتر مقام معظم رهبری

تلفن:۶۴۴۱۱-۰۲۱

و آدرس دکتر احمدی نژاد:

پايگاه اطلاع رساني رياست جمهوري اسلامي ايران

http://www.president.ir/fa/

آدرس: تهران - میدان پاستور - خیابان پاستور تلفن: +98(21)64451

اگر سوال دیگری دارید من در خدمت شما هستم